Ҳар шаби зи ишқ рӯй ту ин чашми лаъибати бози ман

هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز من

Дар хӯн нишинад , то кунад чун рӯзи равшани рози ман

در خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من

Аз дидагар дар пеши дил силӣ нарафтӣ ҳар нафас

از دیده گر در پیش دل سیلی نرفتی هر نفس

Оташ ба ҷонам дар задӣ ин оҳ барқ андоз ман

آتش به جانم در زدی این آه برق‌انداز من

Ман шарҳи дили пардози худ бархе фиристам пеши ту

من شرح دل پرداز خود برخی فرستم پیش تو

Лекини ту камтар мекунӣ гӯшӣ ба дили пардози ман

لیکن تو کمتر میکنی گوشی به دل پرداز من

Болам ба санги сар кашӣ бишикастӣ эй симини бадан

بالم به سنگ سر کشی بشکستی ای سیمین بدن

Варна куҷо холӣ шудӣ кӯии ту аз парвози ман ?

ورنه کجا خالی شدی کوی تو از پرواز من؟

Бархестӣ то : хӯни ман дар пои худ резӣ дигар

برخاستی تا: خون من در پای خود ریزی دگر

эй орзӯии дил , дамӣ биншин ва бинишон ози ман

ای آرزوی دل، دمی بنشین و بنشان آز من

Парвонаи ворами сӯхтӣ , эй шамъи вази рухсори ту

پروانه‌وارم سوختی، ای شمع وز رخسار تو

На пуртӯй бар ҳоли дил , на бӯсае дар гази ман

نه پرتوی بر حال دل، نه بوسه‌ای در گاز من

Аз бас ки нолад Авҳадӣ дар ҳасрати дидори ту

از بس که نالد اوحدی در حسرت دیدار تو

Пар шуд ҷаҳони зи овозаи ишқи баланди овози ман

پر شد جهان ز آوازه عشق بلند آواز من