На беёдат барояд як дам аз ман

نه بی‌یادت برآید یک دم از من

На берӯят ҷудо гардад ғам аз ман

نه بی‌رویت جدا گردد غم از من

Бизан бар ҷонами он захмӣ , ки доне

بزن بر جانم آن زخمی، که دانی

Ба шарти онкии гӯйӣ : марҳам аз ман

به شرط آنکه گویی: مرهم از من

Диламро хӯн ту мерезӣу тарсам

دلم را خون تو میریزی و ترسم

Ки хоҳии хӯни баҳоии дили ҳам аз ман

که خواهی خون بهای دل هم از من

Маро аз ҳар ки дидӣ беш киштӣ

مرا از هر که دیدی بیش کشتی

Магари касро наме бинӣ кам аз ман ?

مگر کس را نمی‌بینی کم از من؟

Агар оҳӣ бар орми зини дили танг

اگر آهی بر آرم زین دل تنگ

Ба танг оянд халқи олам аз ман

به تنگ آیند خلق عالم از من

Куҷои корами зи қадат рост гардад ?

کجا کارم ز قدت راست گردد؟

Ки баргаштӣ чу зулфи пари хам аз ман

که برگشتی چو زلف پر خم از من

Ба савдои ту гашт аз ҳар канорӣ

به سودای تو گشت از هر کناری

Ҷаҳони пари навҳау пари мотам аз ман

جهان پر نوحه و پر ماتم از من

Чунон расво шудам дар олами ин бор

چنان رسوا شدم در عالم این بار

Ки гӯйӣ : пар шудаст ин олам аз ман

که گویی: پر شدست این عالم از من

Басони Авҳадӣ , давр аз ту , бимаст

بسان اوحدی، دور از تو، بیمست

Ки фарёдӣ барояд ҳар дам аз ман

که فریادی برآید هر دم از من