Бар сари Кувайт эй писар , паии сипарам , дареғи ман !
بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!
Бо ғами рӯят аз ҷаҳони мигзрм , дареғи ман !
با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!
Бо ту нишаст душманам рӯй ба рӯй ва ман чунин
با تو نشست دشمنم روی به روی و من چنین
Давр нишаста дар шумо менагарм , дареғи ман !
دور نشسته در شما مینگرم، دریغ من!
Баради гумон ки ба шавад хастаи дилам ба васли ту
برد گمان که به شود خسته دلم به وصل تو
Дидаму рӯзи васли худ зортрм , дареғи ман !
دیدم و روز وصل خود زارترم، دریغ من!
Аз дар худ баронем ҳар дам ва ман ба ҳукми ту
از در خود برانیم هر دم و من به حکم تو
Мерӯм ва наме рӯй аз назарам , дареғи ман !
میروم و نمیروی از نظرم، دریغ من!
Дил ба ту шоди вонгҳии чашми ту дар камӣни ҷон
دل به تو شاد وآنگهی چشم تو در کمین جان
Ман зи фиреби чашми ту бехабарам , дареғи ман !
من ز فریب چشم تو بیخبرم، دریغ من!
Тан ба рухи ту зинда буд , аз ту бурид ва мурда шуд
تن به رخ تو زنده بود، از تو برید و مرده شد
Бар тани мурда бе рахти мӯяи гарм , дареғи ман !
بر تن مرده بیرخت مویه گرم، دریغ من!
Лаъли лаби ту хӯни ман хӯрдаи чунин ва онгаҳе
لعل لب تو خون من خورده چنین و آنگهی
Ман зи дарахти қоматат бар нахӯрам , дареғи ман !
من ز درخت قامتت بر نخورم، دریغ من!
Рафт буруни басони об аз раҳи дидаи хӯни дил
رفت برون بسان آب از ره دیده خون دل
Оташи дил бурун нарафт аз ҷигарам , дареғи ман !
آتش دل برون نرفت از جگرم، دریغ من!
Аз ситамати халос дил нест , ки ҳар куҷои рӯм
از ستمت خلاص دل نیست، که هر کجا روم
Ҳиҷр ту меравад равон бар асарам , дареғи ман !
هجر تو میرود روان بر اثرم،دریغ من!
Чашми турои чунонкӣ ман дидаму Фтнҳоӣ ӯ
چشم ترا چنانکه من دیدم و فتنهای او
Гар зи ту ҷони барад касе , ман набарам , дареғи ман !
گر ز تو جان برد کسی، من نبرم، دریغ من!
Нест дареғи коўҳдии баради хатари зи дасти ту
نیست دریغ کاوحدی برد خطر ز دست تو
Ман ки зи дасти хештан дар хатарам , дареғи ман !
من که ز دست خویشتن در خطرم، دریغ من!