Душмани дун гар нагуфтӣ ҳоли ман
دشمن دون گر نگفتی حال من
Худ ба гуфтӣ чашми моломоли ман
خود به گفتی چشم مالامال من
Ҳар шабӣ аз чарх нилӣ бугзарад
هر شبی از چرخ نیلی بگذرد
Нолҳои ин тан чун на?ил ман
نالهای این تن چون نال من
Ҳоли ман чун холи мишкӣн тира шуд
حال من چون خال مشکین تیره شد
Дар фироқи ёри мишкӣни холи ман
در فراق یار مشکین خال من
Кошкӣ ! он рӯй фаррух ме намӯд
کاشکی! آن روی فرخ مینمود
То азуи фархундаи гаштии фоли ман
تا ازو فرخنده گشتی فال من
Рӯзи умрам шаб шуд ва пайдо нагашт
روز عمرم شب شد و پیدا نگشت
Рӯзи ин шабҳои ҳамчун соли ман
روز این شبهای همچون سال من
Бар дили ришам далелӣ равшанаст
بر دل ریشم دلیلی روشنست
Ростиро пушт ҳамчун соли ман
راستی را پشت همچون سال من
Мурғ ӯ будам , чаро бармеи тапам ?
مرغ او بودم، چرا برمیتپم؟
Гар назд тири бало бар боли ман ?
گر نزد تیر بلا بر بال من؟
Кошкӣ ! дастам ба молӣ ме расед
کاشکی!دستم به مالی میرسید
Каз барои дӯсти гаштии моли ман
کز برای دوست گشتی مال من
Ваа ! ки рӯзи Авҳадӣ бе рӯй дӯст
وه! که روز اوحدی بیروی دوست
Шуд сияҳ чун номаи аъмоли ман
شد سیه چون نامهٔ اعمال من