Бгзоштаҳам , то чаҳ кунад наргиси мастат ?

بگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟

Бо ёри писандида ки паймони нўостт

با یار پسندیده که پیمان نواستت

Рои ду дилӣ кардану оҳанги ҷудоӣ

رای دو دلی کردن و آهنگ جدایی

Гуфтӣ ки : надорам ман ва май байнам ва ҳастат

گفتی که: ندارم من و می‌بینم و هستت

Пайванди ту афзӯни шӯ ва бисёр бигуфтанд :

پیوند تو افزون شو و بسیار بگفتند:

Аҳдаш башикан зуд , ки паймон бишикастат

عهدش بشکن زود، که پیمان بشکستت

То ҷон надаҳум ҷой ҷароҳат нанамояд

تا جان ندهم جای جراحت ننماید

Тирӣ ки кунун бар дилам афтод зи дастат

تیری که کنون بر دلم افتاد ز دستت

Аз даст бирафтам ман ва бар даст нае ту

از دست برفتم من و بر دست نه ای تو

Дигар чаҳ кунам , гар надирам ҷомаи зи дастат ?

دیگر چه کنم، گر ندرم جامه ز دستت؟

Бе ёди ту ҳаргиз нанишинем бар кас

بی‌یاد تو هرگز ننشینیم بر کس

Ҳар чанд бар хеш надидем нишастат

هر چند بر خویش ندیدیم نشستت

Баси дом ки дар роҳи ту оҳӯ барра карданд

بس دام که در راه تو آهو بره کردند

Дар дом нарафтӣу кас аз доми нрстт

در دام نرفتی و کس از دام نرستت

Гар бар сари мо теғи занӣ рӯй напечем

گر بر سر ما تیغ زنی روی نپیچیم

Он сусти вафо буд ки аз дом биҷустат

آن سست وفا بود که از دام بجستت

эй Авҳадӣ , аз ишқ надидам ки гушӯдӣ

ای اوحدی، از عشق ندیدم که گشودی

То саҳар ки буд ин ки чунин дида бибастат ?

تا سحر که بود این که چنین دیده ببستت؟