Нигоро , чаро шудӣ ниҳон аз ниҳони ман ?

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟

Чаҳ кардам ки гаштае ҷаҳон аз ҷаҳони ман

چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Ба кинами мхои лаб , чу онам ки пеши азин

به کینم مخای لب، چو آنم که پیش ازین

Ҳаме бар надоштӣ даҳон аз даҳони ман

همی بر نداشتی دهان از دهان من

Чу ман пар шудам зи ту , зи ман пар шуд ин ҷаҳон

چو من پر شدم ز تو، ز من پر شد این جهان

Ба навъе ки танг шуд макон аз макони ман

به نوعی که تنگ شد مکان از مکان من

Чунон дар ту гум шудам ки : гар ҷӯядам касе

چنان در تو گم شدم که: گر جویدم کسی

Наёбад ба умрҳо нишон аз нишони ман

نیابد به عمرها نشان از نشان من

Чу сармояи дукони маро дар сар ту шуд

چو سرمایهٔ دکان مرا در سر تو شد

Чаро давр мекунӣ дукон аз дукони ман ?

چرا دور می‌کنی دکان از دکان من؟

Ба гӯшт ҳаме расад ки : ман мекунам зиён

به گوشت همی رسد که: من می‌کنم زیان

Вале дар ту кӣ расад зиён аз зиёни ман ?

ولی در تو کی رسد زیان از زیان من؟

Маро дар дили отшисти наҳуфтаи зи ҳиҷри ту

مرا در دل آتشیست نهفته ز هجر تو

Ки бар мекунад кунун забон аз забони ман

که بر می‌کند کنون زبان از زبان من

Чу шуд дар дилами падеди хабарҳо , ки ме шунид

چو شد در دلم پدید خبرها، که می‌شنید

Хабарҳо басӣ буд аён аз аёни ман

خبرها بسی بود عیان از عیان من

Басии Фтнҳо ки гашти падед аз ҷамоли ту

بسی فتنها که گشت پدید از جمال تو

Басии файзҳо ки шуд равон аз равони ман

بسی فیضها که شد روان از روان من

Маро дар замини мҷўӣ , маро аз замон мапурс

مرا در زمین مجوی، مرا از زمان مپرس

Ки ғайрати баради ҳамеи замон аз замони ман

که غیرت برد همی زمان از زمان من

Бихонанд солҳо , дарин ваҷд ва ҳолҳо

بخوانند سالها،درین وجد و حالها

Сухан коўҳдӣ кунад баён аз баёни ман

سخن کاوحدی کند بیان از بیان من