Ишқро фарсӯдае бояд чу ман
عشق را فرسودهای باید چو من
Дар машаққат бӯдае бояд чу ман
در مشقت بودهای باید چو من
Лоиқи савдои он ҷону ҷаҳон
لایق سودای آن جان و جهان
Аз ҷаҳони осӯдае бояд чу ман
از جهان آسودهای باید چو من
То ғам ӯро ба кор ояд магар
تا غم او را به کار آید مگر
Кори ғами фарсӯдае бояд чу ман
کار غم فرسودهای باید چو من
Аз барои хӯрдани ҳалвои ғам
از برای خوردن حلوای غم
Хӯни дили полудае бояд чу ман
خون دل پالودهای باید چو من
Интизор дидан он моҳ ро
انتظار دیدن آن ماه را
Солҳо нағунудае бояд чу ман
سالها نغنودهای باید چو من
То зи васл ӯ ба дармонӣ расад
تا ز وصل او به درمانی رسد
Дарди дили паймӯдае бояд чу ман
درد دل پیمودهای باید چو من
Авҳадӣ , роҳи ғами он дӯст ро
اوحدی، راه غم آن دوست را
Хоку хӯни олӯдае бояд чу ман
خاک و خون آلودهای باید چو من