Чашми давлатро агар зин ба назар ҳастӣ ба ман

چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به من

Он фироқи андеши рӯзии бози пайвастӣ ба ман

آن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من

Ҳамчуи моҳии сайди он моҳам , ки рӯзии бист бор

همچو ماهی صید آن ماهم، که روزی بیست بار

Зулф чун домаш дар андозад ҳамеи шастӣ ба ман

زلف چون دامش در اندازد همی شستی به من

Гар сари зулфаш ба даст ман раседӣ гоҳи гоҳ

گر سر زلفش به دست من رسیدی گاه گاه

Кӣ раседӣ меҳнати айёмро дастӣ ба ман ?

کی رسیدی محنت ایام را دستی به من؟

Гуфтамаш рӯзӣ ки : аз васли ту кӣ ман брхўрм ?

گفتمش روزی که: از وصل تو کی من برخورم؟

Гуфт : бо чандини баландӣ кӣ расад пастӣ ба ман ?

گفت: با چندین بلندی کی رسد پستی به من؟

Гар маҷолӣ будӣ андари хонаи васлаши маро

گر مجالی بودی اندر خانهٔ وصلش مرا

Пуртӯй аз равзани меҳраши фурӯи ҷустӣ ба ман

پرتوی از روزن مهرش فرو جستی به من

Варна чашми маст ӯро зулф ӯ ёр омадӣ

ورنه چشم مست او را زلف او یار آمدی

Ин харобӣ кӣ раседӣ аз чунон мастӣ ба ман ?

این خرابی کی رسیدی از چنان مستی به من؟

Авҳадӣ бемеҳраш ар будӣ замонӣ , кофарам

اوحدی بی‌مهرش ار بودی زمانی، کافرم

Гар ба мсмори вифоқаши чарх бар бастӣ ба ман

گر به مسمار وفاقش چرخ بر بستی به من