Тарки аҷамии кокул таркона барандохт

ترک عجمی کاکل ترکانه برانداخت

Аз хона бурун омад ва сад хона барандохт

از خانه برون آمد و صد خانه برانداخت

Дар ҳалқи дил шефта шуд ҳалқа ба шухӣ

در حلق دل شیفته شد حلقه به شوخی

Ҳар мӯӣ ки зулфаши з саршона барандохт

هر موی که زلفش ز سرشانه برانداخت

Оҳ аз ҷигари сӯрати девори баромад

آه از جگر صورت دیوار برآمد

Чун акси рухи хеш ба кошона барандохт

چون عکس رخ خویش به کاشانه برانداخت

Шавқи лаб чун ҷоми ақиқаши зи латофат

شوق لب چون جام عقیقش ز لطافت

Хӯн аз даҳани соғар ва паймона барандохт

خون از دهن ساغر و پیمانه برانداخت

Фарёд ! ки чашмами зи фироқи лаби лаълаш

فریاد! که چشمم ز فراق لب لعلش

Монандаи дарё дар ва дурдона барандохт

مانندهٔ دریا در و دردانه برانداخت

Дардо ! ки : фироқи рухи он тарки париваш

دردا! که: فراق رخ آن ترک پریوش

Бунёди ман ошиқи девона бар андохт

بنیاد من عاشق دیوانه بر انداخت

Гар ёд кунад зоўҳдии он моҳ аҷаб нест

گر یاد کند زاوحدی آن ماه عجب نیست

Хуршеди басии соя ба вайрона барандохт

خورشید بسی سایه به ویرانه برانداخت