Рахти тамкини марои ишқ ба як бор бсухт

رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوخت

Оташам дар ҷигар хаста шуд ва зор бсухт

آتشم در جگر خسته شد و زار بسوخت

Бинишастам ки : нивисам сухани ишқу зи дил

بنشستم که: نویسم سخن عشق و ز دل

Шуълае дар қалам афтод , ки тӯмор бсухт

شعله‌ای در قلم افتاد، که طومار بسوخت

Дили ёрон , ту нагуфтӣ ки бисӯзад бар ёр ?

دل یاران، تو نگفتی که بسوزد بر یار؟

Мо худ он ёр надидем ки бар ёр бсухт

ما خود آن یار ندیدیم که بر یار بسوخت

Чораи ҷуз сӯхтан ва сохтанам нест кунун

چاره جز سوختن و ساختنم نیست کنون

Кондкӣ кард марои чора ва бисёр бсухт

کاندکی کرد مرا چاره و بسیار بسوخت

Гар бибинӣ ту табиби дили маҷрӯҳи маро

گر ببینی تو طبیب دل مجروح مرا

Гӯ : гузар кун ту бад-ӣни гӯша ки бемор бсухт

گو: گذر کن تو بدین گوشه که بیمار بسوخت

Гуфтам : аз боғи Рахши тозаи гулӣ боз кунам

گفتم: از باغ رخش تازه گلی باز کنم

Нури рӯйиши ҷигарамро бтар аз хор бсухт

نور رویش جگرم را بتر از خار بسوخت

Сухан сӯхтани ишқат агар бовар нест

سخن سوختن عشقت اگر باور نیست

з Авҳадӣ пресс , ки бечораи дарин кор бсухт

ز اوحدی پرس، که بیچاره درین کار بسوخت