То дили мо бо ту кард рӯй иродат

تا دل ما با تو کرد روی ارادت

Ҳеҷ наёяд зи мо мухолифи одат

هیچ نیاید ز ما مخالف عادت

Гар чаҳ кам мо гирифтае ту зи шухӣ

گر چه کم ما گرفته‌ای تو ز شوخی

Ишқи ту афзӯн шудасту меҳри зиёдат

عشق تو افزون شدست و مهر زیادت

Ранг саломат надидаму рухи шодӣ

رنگ سلامت ندیدم و رخ شادی

Аз брмн то бирафтае ба саодат

از برمن تا برفته‌ای به سعادت

Онкии зи дарди ҷудои ту бимирад

آنکه ز درد جدایی تو بمیرد

Зинда надонад шудан ба ҳашару аъодт

زنده نداند شدن به حشر و اعادت

Доруии ранҷи худ аз табиб напурсам

داروی رنج خود از طبیب نپرسم

Гар ту қадам ранҷа мекунӣ ба иёдат

گر تو قدم رنجه می‌کنی به عیادت

Ҳамчуи шаҳидони таниш ба хок напӯсад

همچو شهیدان تنش به خاک نپوسد

Ҳар ки ба теғи ғам ту ёфт шаҳодат

هر که به تیغ غم تو یافت شهادت

Доя ба меҳрат бурид нофи дили ман

دایه به مهرت برید ناف دل من

Пас ба канорам гирифт рӯзи вилодат

پس به کنارم گرفت روز ولادت

Чашми ту онҷо ки дасти барад ба дастон

چشم تو آنجا که دست برد به دستان

Сар биниҳоданд зиракон ба билодат

سر بنهادند زیرکان به بلادت

Авҳадӣ аз дарди даврӣ ту бинолед

اوحدی از درد دوری تو بنالید

Бо ту чу судаш накард сабру ҷаллодт

با تو چو سودش نکرد صبر و جلادت

ӯ на ба меҳрати сиррии ниҳод , ки ҳаргиз

او نه به مهرت سری نهاد، که هرگز

Худ зи замин бар надошт рӯй иродат

خود ز زمین بر نداشت روی ارادت