Чун гашт бо ту моро пайванди дили зиёдат

چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت

Гар ҳиҷри мо , гузинӣ , даврии зи ҳасани одат

گر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت

Шбҳост то диламро таб дорад аз ғами ту

شبهاست تا دلم را تب دارد از غم تو

Оҳ ! аз ту ,гар ниёеи рӯзии бад-ӣни иёдат

آه! از تو، گر نیایی روزی بدین عیادت

Табъат ба толеъ мо шуд тунду тез , арнаҳ

طبعت به طالع ما شد تند و تیز، ارنه

Зин бештар набӯдӣ бдмҳр ва бе иродат

زین پیشتر نبودی بدمهر و بی‌ارادت

Ишқӣ ки нест бртў , ҳарбӣаст бе ғанимат

عشقی که نیست برتو، حربیست بی‌غنیمت

Айшӣ ки нест бо ту , динӣаст бе шаҳодат

عیشی که نیست با تو، دینیست بی‌شهادت

Ҳар чанд нест бо мо меҳри ту дар тараққӣ

هر چند نیست با ما مهر تو در ترقی

Ҳар лаҳза бо ту моро шўқист дар зиёдат

هر لحظه با تو ما را شوقیست در زیادت

Шогирди сӯрати тести ойӣна дар латифӣ

شاگرد صورت تست آیینه در لطیفی

Кин мекунад таҷаллӣ ва он мекунад аъодт

کین می‌کند تجلی و آن میکند اعادت

Чандон ки ҷаври хоҳӣ бар ҷони ман ҳаме кун

چندان که جور خواهی بر جان من همی کن

Каз бандагон наёяд корӣ ба ҷузи ибодат

کز بندگان نیاید کاری به جز عبادت

Бошад ки : Авҳадиро аз ғайб даст гирад

باشد که: اوحدی را از غیب دست گیرد

Он кас ки воқифаст ӯ бар ғайб ва бар шаҳодат

آن کس که واقفست او بر غیب و بر شهادت