эй фироқи ту марои ақлу бсорти барда

ای فراق تو مرا عقل و بصارت برده

Дили ман кофари чашми ту ба ғорати барда

دل من کافر چشم تو به غارت برده

Бар дили шефтаи ҳиҷри ту ҷафоҳо карда

بر دل شیفته هجر تو جفاها کرده

Аз тани сӯхтаи меҳри ту маҳорати барда

از تن سوخته مهر تو مهارت برده

Дили моро , ки сипоҳӣ натавонистӣ барад

دل ما را، که سپاهی نتوانستی برد

Ғамзаи шӯхи ту дар ним ишорати барда

غمزهٔ شوخ تو در نیم اشارت برده

Дӯстонро ҳамаи хӯни рехтаи чашми ту вази он

دوستان را همه خون ریخته چشم تو وز آن

Душманон дар ҳамаи офоқи бишорати барда

دشمنان در همه آفاق بشارت برده

Шавқ рӯй ту ба занҷири кашиш ҳар саҳарӣ

شوق روی تو به زنجیر کشش هر سحری

Бар сари кӯии ту моро ба зиёрати барда

بر سر کوی تو ما را به زیارت برده

Ман азин дидаи хўнбори шабӣ май байнам

من ازین دیدهٔ خونبار شبی می‌بینم

Сайли бархестау шаҳру иморати барда

سیل برخاسته و شهر و عمارت برده

Бе ту ҳар вақт ки оҳанги намозии бикунам

بی‌تو هر وقت که آهنگ نمازی بکنم

Ашки хӯни чеҳраи моро зи таҳорати барда

اشک خون چهرهٔ ما را ز طهارت برده

Авҳадии пеши даҳони ту забон баста бимонад

اوحدی پیش دهان تو زبان بسته بماند

Гар чаҳ буд аз дгарони гӯии иборати барда

گر چه بود از دگران گوی عبارت برده