эй бар фалак аз рухи илм нур кашида

ای بر فلک از رخ علم نور کشیده

Зулфи ту қалам дар шаб диҷўр кашида

زلف تو قلم در شب دیجور کشیده

Ҳасан аз асари мастӣ ва нохуфтани дӯшат

حسن از اثر مستی و ناخفتن دوشت

Сад серума дар он наргис , махмур кашида

صد سرمه در آن نرگس،مخمور کشیده

Хати ту бар он рӯй чу хуршеди ҳлолист

خط تو بر آن روی چو خورشید هلالیست

Аз ғолия бар сафҳа кофур кашида

از غالیه بر صفحهٔ کافور کشیده

Гуфтори ту занбӯри забон аз шаккаринӣ

گفتار تو زنبور زبان از شکرینی

Хат дар варақи зода занбӯр кашида

خط در ورق زادهٔ زنبور کشیده

Мо аз раҳи даври омадаи наздики ту вонгоаҳ

ما از ره دور آمده نزدیک تو وانگاه

Худро ту змо бесабабӣ давр кашида

خود را تو زما بی‌سببی دور کشیده

Андешаи васли ту басар нашутур савдо

اندیشهٔ وصل تو بسر نشتر سودا

Хӯн аз ҷигари ошиқ мҳрўр кашида

خون از جگر عاشق محرور کشیده

Аз бас ки бикуштӣ ба ҷафои хастаи дилон ро

از بس که بکشتی به جفا خسته دلان را

Гирди ту з мотам задагон сур кашида

گرد تو ز ماتم‌زدگان سور کشیده

Борати зи дилу дидау нозат ба сару чашм

بارت ز دل و دیده و نازت به سر و چشم

Ҳам сарви сеӣ барда ва ҳам ҳур кашида

هم سرو سهی برده و هم حور کشیده

Аз ишқи ту чун Авҳадии имрӯзи ҷаҳонӣ

از عشق تو چون اوحدی امروز جهانی

Доғи ситамат бар дил ранҷур кашида

داغ ستمت بر دل رنجور کشیده