Дили ҷуфти дард ва ғам шуд зон дайламии кулола

دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله

Гулро қабул кам шуд зон рӯй ҳамчуи лола

گل را قبول کم شد زان روی همچو لاله

Бас ғусса доду ранҷам , зон манзили сипанҷам

بس غصه داد و رنجم،زان منزل سپنجم

Моҳи чаҳордаҳи шаб , ҳури ду ҳафт сола

ماه چهارده شب، حور دو هفت ساله

Зон зулфи ҳамчуи зиндон , тобанда дар дандон

زان زلف همچو زندان، تابنده در دندان

Ҳамчун зи шаби сурайё , ё худ зи меғи жола

همچون ز شب ثریا، یا خود ز میغ ژاله

Моҳӣ ки месароем дар шавқаши ин ғазалҳо

ماهی که می‌سرایم در شوقش این غزلها

Чашм ғизол дорад , рухсораи ғизола

چشم غزال دارد، رخسارهٔ غزاله

Гар ҳуҷҷат ғуломӣ хоҳад зи ман лаб ӯ

گر حجت غلامی خواهد ز من لب او

Ҷуз рӯй ӯ наёяд шоҳиди дарин қибола

جز روی او نیاید شاهد درین قباله

Аз номаи фироқаш оҷиз шудам , чу дидам

از نامهٔ فراقش عاجز شدم، چو دیدم

Зеро накарда будам баҳс дар он рисола

زیرا نکرده بودم بحثی در آن رساله

Бо меҳри чарх дай гуфт : ин бут тараст моно

با مهر چرخ دی گفت: این بت‌تر است مانا

Гуфто : маниши рақибами венаи бути марои сулола

گفتا: منش رقیبم وین بت مرا سلاله

эй муддаӣ , казон лаби хоҳии алоҷ кардан

ای مدعی، کزان لب خواهی علاج کردن

Ҳар дардро ки дорӣ мекун ба ман ҳавола

هر درد را که داری می‌کن به من حواله

Хоҳӣ ки зин чаҳ ҳастам девона тар нигарадам

خواهی که زین چه هستم دیوانه‌تر نگردم

Бар ёди он парии рух пар кун яке пиёла

بر یاد آن پری رخ پر کن یکی پیاله

Он ранг дода нохун то бар раг дил омад

آن رنگ داده ناخن تا بر رگ دل آمد

Чун чанг нест як дами холии зи оҳу нола

چون چنگ نیست یک دم خالی ز آه و ناله

Чун бӯса хоҳам аз вай гирад лабаш ба дандон

چون بوسه خواهم از وی گیرد لبش به دندان

То Авҳадӣ набинад бе устихони нўолаҳ

تا اوحدی نبیند بی‌استخوان نواله