Дар сару сарой худ нагузоштам алооллаҳ

در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله

Вндри дили вароӣ худ нагузоштам алооллаҳ

وندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله

Аз ғайр ба ҷой ӯ нагузошт касеро дил

از غیر به جای او نگذاشت کسی را دل

Вази хор ба ҷой худ нагузоштам алооллаҳ

وز خار به جای خود نگذاشتم الاالله

Кӣ тозаи тавон кардани пайванди ману ?дане ?

کی تازه توان کردن پیوند من و دنیی؟

Каз гирду гёӣ худ нагузоштам алооллаҳ

کز گرد و گیای خود نگذاشتم الاالله

То арзу самои ман холӣ шавад аз ман ҳам

تا ارض و سمای من خالی شود از من هم

Дар арзу самоӣ худ нагузоштам алооллаҳ

در ارض و سمای خود نگذاشتم الاالله

Аз моу зи ман ғайриӣ мушкили бҳлми чизе

از ما و ز من غیری مشکل بهلم چیزی

Ман каз ману мои худ нагузоштам алооллаҳ

من کز من و مای خود نگذاشتم الاالله

Дар гуфтан « ло » ҳар кас бигузашт зи чизе , ман

در گفتن « لا» هر کس بگذشت ز چیزی، من

Аз гуфтани лой худ нагузоштам алооллаҳ

از گفتن لای خود نگذاشتم الاالله

Аз халқи баҳоии ман мисатон чу шавам кушта

از خلق بهای من مستان چو شوم کشته

Зеро ки баҳои худ нагузоштам алооллаҳ

زیرا که بهای خود نگذاشتم الاالله

Ман чун з барои ӯ ҳам хонаи дайни гаштам

من چون ز برای او هم خانهٔ دین گشتم

Дар хона барои худ нагузоштам алооллаҳ

در خانه برای خود نگذاشتم الاالله

Бар лавҳи ливои дили ннгоштми ало « ҳў »

بر لوح لوای دل ننگاشتم الا «هو»

Дар далқу қабоӣ худ нагузоштам алооллаҳ

در دلق و قبای خود نگذاشتم الاالله

Чун Авҳадӣ ар боқии монам на аҷаб , зеро

چون اوحدی ار باقی مانم نه عجب، زیرا

Каз айни бақоӣ худ нагузоштам алооллаҳ

کز عین بقای خود نگذاشتم الاالله