Савобаст пурсидани хаста Эй

ثوابست پرسیدن خسته‌ای

Ки давр уфтад аз васли пайваста Эй

که دور افتد از وصل پیوسته‌ای

Саворони чобуки сард , грдмӣ

سواران چابک سرد، گردمی

Бисозанд бо пои оҳиста Эй

بسازند با پای آهسته‌ای

намедонам аз зўрмндони дуруст

نمی‌دانم از زورمندان درست

Ҷаллодти намӯдан бар ашкстаҳ Эй

جلادت نمودن بر اشکسته‌ای

Ба поиши фурӯи рафтаи хори ҷафо

به پایش فرو رفته خار جفا

зи дасташи дарафтодаи гули даста Эй

ز دستش درافتاده گل دسته‌ای

Чаҳ донад ки бар ман чҳо меравад ?

چه داند که بر من چها می‌رود؟

зи доми муҳаббати буруни ҷуста Эй

ز دام محبت برون جسته‌ای

Куҷои ғусса дил тавонад наҳуфт ?

کجا غصهٔ دل تواند نهفت؟

Чу ман рух ба хӯни ҷигари шаста Эй

چو من رخ به خون جگر شسته‌ای

Бигӯ , эй сабо , қиссаи Авҳадӣ

بگو، ای صبا، قصهٔ اوحدی

Чу прсндт аз ҳоли побстаҳ Эй

چو پرسندت از حال پابسته‌ای