Ман ки бошам ? дар зиёни афтода Эй

من که باشم؟ در زیان افتاده‌ای

Аз ҳўии андари ҳўони афтода Эй

از هوی اندر هوان افتاده‌ای

Бихўдӣ , рух дар биёбон карда Эй

بیخودی، رخ در بیابان کرده‌ای

Гмрҳӣ , аз корвони афтода Эй

گمرهی، از کاروان افتاده‌ای

Нокасе , аз бахти даврии ҷуста Эй

ناکسی، از بخت دوری جسته‌ای

Муфлисӣ , аз хону мони афтода Эй

مفلسی، از خان و مان افتاده‌ای

Гоҳ гуёе Фзиҳт гашта Эй

گاه گویایی فضیحت گشته‌ای

Вақти хомӯшии зиёни афтода Эй

وقت خاموشی زیان افتاده‌ای

Аз биҳишти андари ҷаҳаннами рафта Эй

از بهشت اندر جهنم رفته‌ای

Бар замин аз осмони афтода Эй

بر زمین از آسمان افتاده‌ای

Бар сари кӯии сбкборони ишқ

بر سر کوی سبکباران عشق

Аз гаронии ройгони афтода Эй

از گرانی رایگان افتاده‌ای

Гавҳари худро зи хаси нашинохта

گوهر خود را ز خس نشناخته

Вази хасӣ дар хокдони афтода Эй

وز خسی در خاکدان افتاده‌ای

Дили зи ғифлати баста дар ҷое чунин

دل ز غفلت بسته در جایی چنین

Вонгаҳ аз ҷое чунон афтода Эй

وانگه از جایی چنان افتاده‌ای

Рӯзи сарбозии Аннани печида Эй

روز سربازی عنان پیچیده‌ای

Вақти мардии нотавони афтода Эй

وقت مردی ناتوان افتاده‌ای

Ҳмншинон бар канори баҳр ва ман

همنشینان بر کنار بحر و من

Аз канори андари миёни афтода Эй

از کنار اندر میان افتاده‌ای

Авҳадии вор аз барои ин ва он

اوحدی‌وار از برای این و آن

Дар забони ин ва он афтода Эй

در زبان این و آن افتاده‌ای