Зон шаккарини лабгар шабӣ кардам шикори бӯса Эй
زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهای
Аз ман чаҳ ранҷӣ ? эй писар , саҳласт кори бӯса Эй
از من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Чун бешумор аз лаъл худ додӣ ба ҳаркаси бӯс ҳо
چون بیشمار از لعل خود دادی به هرکس بوسها
ё худ хато бошад туро кардани шикори бӯса Эй
یا خود خطا باشد ترا کردن شکار بوسهای
Зоби даҳонат маст шуд душман , ки хокаш бар даҳан
زآب دهانت مست شد دشمن، که خاکش بر دهن
Вонгаҳи ман ошуфта дар ранҷу хумори бӯса Эй
وآنگه من آشفته در رنج و خمار بوسهای
Ҷоно , дили мҳрўр ман шуд беқарор аз шавқи ту
جانا، دل محرور من شد بیقرار از شوق تو
Бо ӯ ба бозии баъди азин май даҳ қарори бӯса Эй
با او به بازی بعد ازین میده قرار بوسهای
Рӯзӣ ки хоҳанд аз лабати ушшоқи олами ком ҳо
روزی که خواهند از لبت عشاق عالم کامها
Ҳаркас таманное кунад , мо ихтиёри бӯса Эй
هرکس تمنایی کند، ما اختیار بوسهای
Омад ба лаби ҷон аз ғамат , ҷоно , наме гӯйӣ ки : мо
آمد به لب جان از غمت، جانا، نمیگویی که: ما
То чанд сӯзем ин чунин дар интизори бӯсае ?
تا چند سوزیم این چنین در انتظار بوسهای؟
Рӯзӣ барои Авҳадии як бӯса бифирист аз лабат
روزی برای اوحدی یک بوسه بفرست از لبت
Вази лаъли шкрбори худ кам гири бори бӯса Эй
وز لعل شکربار خود کمگیر بار بوسهای