Ошнои ҷумларо , бо ман чаро бегонае ?
آشنایی جمله را، با من چرا بیگانهای؟
Хонаи пардози ман ва бо дигарон ҳам хона Эй
خانهپرداز من و با دیگران همخانهای
Ҳар ду олам дар сари кор ту кардам ,гар чаҳ ту
هر دو عالم در سر کار تو کردم، گر چه تو
Худ наме гӯйӣ ки ҳастӣ дар ду олам ё нае ?
خود نمیگویی که هستی در دو عالم یا نهای؟
Шуд дилами вайрони з санг андоз ҳиҷронат , вале
شد دلم ویران ز سنگانداز هجرانت، ولی
Шодмонам чун ту доими ганҷи он вайрона Эй
شادمانم چون تو دایم گنج آن ویرانهای
Гар дил сахтат намемонад ба санг , эй сими тан
گر دل سختت نمیماند به سنگ، ای سیم تن
Пас чаро пайваста бо мо даҳ забон чун шонае ?
پس چرا پیوسته با ما ده زبان چون شانهای؟
Шуд канори ман пар аз дар , зи оби чашм чун гуҳар
شد کنار من پر از در، ز آب چشم چون گهر
Аз канори ман чаро даврӣ , агар дурдонае ?
از کنار من چرا دوری، اگر دردانهای؟
Тарки меҳрати хостам кардан чу дид он ақл гуфт :
ترک مهرت خواستم کردن چو دید آن عقل گفت:
Чун кунӣ тарки парии рӯйон ? магари девонае ?
چون کنی ترک پری رویان؟ مگر دیوانهای؟
Авҳадӣ , чун ишқ бозӣ мекунӣ даврии мҷўӣ
اوحدی، چون عشق بازی میکنی دوری مجوی
Ҳамчуи фарзин , аз рухи ин шоҳ , агар фарзона Эй
همچو فرزین، از رخ این شاه، اگر فرزانهای
Баъд аз он аз банди кор хештан бархез , агар
بعد از آن از بند کار خویشتن برخیز، اگر
Сайди он зулф чу дому хол ҳамчун дона Эй
صید آن زلف چو دام و خال همچون دانهای