Дар каъбагар з дӯст набӯдӣ нишона Эй
در کعبه گر ز دوست نبودی نشانهای
Ҳоҷӣ чаҳ илтифот намӯдӣ ба хонае ?
حاجی چه التفات نمودی به خانهای؟
Мурғони он ҳаво ба замин чун кунанд майл ?
مرغان آن هوا به زمین چون کنند میل؟
То дар миён дом набенанд дона Эй
تا در میان دام نبینند دانهای
Бӯеи зи васл агар ба машомаш наме расед
بویی ز وصل اگر به مشامش نمیرسید
Рағбат ба ҳеҷ мӯӣ намекард шона Эй
رغبت به هیچ موی نمیکرد شانهای
Ин кӯшишу кашиши ҳама бекор чун буд ?
این کوشش و کشش همه بیکار چون بود؟
Оқил чигуна дили бунаад бар фасонае ?
عاقل چگونه دل بنهد بر فسانهای؟
То ишқ оташӣ назанад дар даруни дил
تا عشق آتشی نزند در درون دل
Аз роҳи сина кӣ бадар уфтад забонае ?
از راه سینه کی بدر افتد زبانهای؟
Муҳтоҷи пайк ва нома набошад мурӣд ро
محتاج پیک و نامه نباشد مرید را
Конҷо кифоятаст сари тозӣона Эй
کانجا کفایتست سر تازیانهای
Хез , эй рафиқи хуфта , ки савти ншидхўон
خیز، ای رفیق خفته، که صوت نشیدخوان
Оташи Фгнд дар шутурон аз тарона Эй
آتش فگند در شتران از ترانهای
Собит набошад он қадами андари тариқи ишқ
ثابت نباشد آن قدم اندر طریق عشق
Кӯ мекунад зи хори муғелони карона Эй
کو میکند ز خار مغیلان کرانهای
Гар ростаст , ҳар чаҳ талаб мекунам туе
گر راستست، هر چه طلب میکنم تویی
Венаи роҳ давр нест бғир аз баҳона Эй
وین راه دور نیست بغیر از بهانهای
Бо Авҳадии яке шӯ ва машну ки : дар вуҷӯд
با اوحدی یکی شو و مشنو که: در وجود
Ҳаргиз дар он ягона расад ҷузи ягона Эй
هرگز در آن یگانه رسد جز یگانهای
Моро агар маҳол набошад ба пешгоҳ
ما را اگر محال نباشد به پیشگاه
Ин фахри бас ки : бӯсаи диҳеми остона Эй
این فخر بس که: بوسه دهیم آستانهای