Бо ин чунин балое , баъд аз чунон азобӣ

با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابی

Розӣ шудам ки : байнам рӯй туро ба хобӣ

راضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی

Сад нома машқ кардам дар шарҳи меҳрбонӣ

صد نامه مشق کردم در شرح مهربانی

Нодида аз ту ҳаргизи як номаро ҷавобӣ

نادیده از تو هرگز یک نامه را جوابی

Ҳар гуҳ ки бар дар ту ман об рӯй ҷӯям

هر گه که بر در تو من آب روی جویم

Хӯн маро бирезӣ бар хок дар чу обӣ

خون مرا بریزی بر خاک در چو آبی

Андари ғами ту розами рамзии ду буд ва акнӯн

اندر غم تو رازم رمزی دو بود و اکنون

Ҳар ҳарф аз он шикоят фаслӣ шудасту бобӣ

هر حرف از آن شکایت فصلی شدست و بابی

Ҷузи сари сӯрати ту чизе дигар надорам

جز سر صورت تو چیزی دگر ندارم

Мақсӯд ҳар ҳадисӣ , мазмун ҳар китобӣ

مقصود هر حدیثی، مضمون هر کتابی

Чандон намаки лабатро дар пистаи бастаи охир

چندان نمک لبت را در پسته بسته آخر

Кӣ бенамак бимонад бар оташати кабобӣ ?

کی بی‌نمک بماند بر آتشت کبابی؟

Дар ғайритими лекин мақдӯр нест кас ро

در غیرتیم لیکن مقدور نیست کس را

Бо чашм чун ту шухии оғози эҳтисобӣ

با چشم چون تو شوخی آغاز احتسابی

Як тан куҷо тавонад ? пӯшед аз назарҳо

یک تن کجا تواند؟پوشید از نظرها

Рӯй туро , ки ин ҷо шаҳрӣасту офтобӣ

روی ترا، که این جا شهریست و آفتابی

Дар ғуссаи Авҳадиро мавқуф чанд дорӣ ?

در غصه اوحدی را موقوف چند داری؟

ё куштани хатое , ё гуфтани савобӣ

یا کشتن خطایی، یا گفتن صوابی