Давлати з дар боз омадӣ моро пас аз бе давлатӣ

دولت ز در باز آمدی ما را پس از بی‌دولتی

Гар рух намӯдӣ тарки мо « бъдоллтёи воллтӣ »

گر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»

Май зебад ӯро салтанат , зеро ки пеши даргааш

می‌زیبد او را سلطنت، زیرا که پیش درگهش

Ҳар шаби хурӯш ошиқон бошад чу кӯси навбатӣ

هر شب خروش عاشقان باشد چو کوس نوبتی

Аз саркашӣ ӯ чун илм дар ҷанг бо мо рӯзу шаб

از سرکشی او چون علم در جنگ با ما روز و شب

Мо дар буриши зории кунон монанди кӯси навбатӣ

ما در برش زاری‌کنان مانند کوس نوبتی

Додам ба зулфаши дӯши дил , чашмаш ба туркӣ гуфт : ҳай !

دادم به زلفش دوش دل، چشمش به ترکی گفت: هی!

ӯро чу кардӣ пешкаш , моро наёрӣ хидматӣ ?

او را چو کردی پیشکش، ما را نیاری خدمتی؟

Ман ме тавонам бӯсҳо дуздӣдан аз лаълаш вале

من می‌توانم بوسها دزدیدن از لعلش ولی

Чашмаш чу ғавғо мекунад май тарсам аз бе ҳурматӣ

چشمش چو غوغا می‌کند می‌ترسم از بی‌حرمتی

Шукр ба доман май кашанд аз лаъл ӯ трдомнон

شکر به دامن می‌کشند از لعل او تردامنان

Вонгаҳи дили бемор ман мемерад аз бе шарбатӣ

وانگه دل بیمار من می‌میرد از بی‌شربتی

эй Авҳадӣ , чун тоқат ҷавраш наёвардӣ дигар

ای اوحدی، چون طاقت جورش نیاوردی دگر

Бар ёр ҳар ҷое манеҳ хотир , ки соҳиби ғайритӣ

بر یار هر جایی منه خاطر، که صاحب غیرتی

Шаҳр касонаст ин , дигар бар некӯон ошиқ машав

شهر کسانست این، دگر بر نیکوان عاشق مشو

Гардан ба мискинии буна , модоми кндри ғурбатӣ

گردن به مسکینی بنه، مادام کندر غربتی