эй бурун аз баландӣу пастӣ

ای برون از بلندی و پستی

Ҷузи ту касро намерасад ҳастӣ

جز تو کس را نمی‌رسد هستی

Ақл дар водии муҳаббати ту

عقل در وادی محبت تو

Раҳ ғалат мекунад зи сармастӣ

ره غلط می‌کند ز سرمستی

То сари ҷумла ҳо шавад науммат

تا سر جمله‌ها شود نامت

Хештанро ба ҷумла бар бастӣ

خویشتن را به جمله بر بستی

Ҳалқа Эй нест холӣ аз зикрат

حلقه‌ای نیست خالی از ذکرت

Гар чаҳ дар ҳеҷ ҳалқаи нншстӣ

گر چه در هیچ حلقه ننشستی

Бӯдан мо ҷудо набӯд аз ту

بودن ما جدا نبود از تو

Бо ту будем то ту бўдстӣ

با تو بودیم تا تو بودستی

Бар сари чори сӯии рағбати хеш

بر سر چار سوی رغبت خویش

Нхридии дилӣ , ки нишкастӣ

نخریدی دلی، که نشکستی

Авҳадӣ ,гар висол ӯ хоҳӣ

اوحدی، گر وصال او خواهی

Бабр аз хештан , ки пайвастӣ

ببر از خویشتن، که پیوستی