Гар ту сиррӣ мекашӣ то накунӣ оштӣ

گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی

Мо зи ту саркаш тарем , пас ту чаҳ пиндоштӣ ?

ما ز تو سرکش‌تریم،پس تو چه پنداشتی؟

Мо дили сад ошнои баҳри ту бгзоштим

ما دل صد آشنا بهر تو بگذاشتیم

эй ки зи бегонагии ҳеҷ бнгзоштӣ

ای که ز بیگانگی هیچ بنگذاشتی

Бо ту чаҳ судӣ надошт сулҳ , ба ҷанги омадем

با تو چه سودی نداشت صلح، به جنگ آمدیم

Кор чу мушкил шавад ҷанг ба аз оштӣ

کار چو مشکل شود جنگ به از آشتی

Шохи ситами куштае , бор ҷафое бичин

شاخ ستم کشته‌ای، بار جفایی بچین

Ҳам ту туоне дуруди тухм ки худ коштӣ

هم تو توانی درود تخم که خود کاشتی

Дӯши фиристодае : каз ту надорам хабар

دوش فرستاده‌ای: کز تو ندارم خبر

Худ бнгўиӣ ки : ту аз ки хабар доштӣ ?

خود بنگویی که: تو از که خبر داشتی؟

Бо дгарони мари туро ҳар чаҳ муяссар нашуд

با دگران مر ترا هر چه میسر نشد

Аз ғаму ранҷу ҷафо бар дилами анбоштӣ

از غم و رنج و جفا بر دلم انباشتی

Шуғли ту гар хоҷагӣаст , дар паии он рӯз , ки ҳаст

شغل تو گر خواجگیست، در پی آن روز، که هست

Кори ману Авҳадии риндӣ ва нодоштӣ

کار من و اوحدی رندی و ناداشتی