Нигоро ,гар чаҳ медонам ки бас бемеҳру пайвандӣ

نگارا، گر چه می‌دانم که بس بی‌مهر و پیوندی

Саломат мефиристам бо ҷаҳонии орзӯмандӣ

سلامت می‌فرستم با جهانی آرزومندی

Бидон дил кат фиристодам на Эй хурсанд , ме донам

بدان دل کت فرستادم نه‌ای خرسند، می‌دانم

Кигар ҷон низ бифиристам нахоҳад буд хурсандӣ

که گر جان نیز بفرستم نخواهد بود خرسندی

Чунин зонам писандидӣ ки ҳоли ман наме доне

چنین زانم پسندیدی که حال من نمی‌دانی

зи ҳоламгар шӯии огаҳ чунон донам ки напасандӣ

ز حالم گر شوی آگه چنان دانم که نپسندی

зи шохи меҳр чун гуфтам ки : бори улфатии чинам

ز شاخ مهر چون گفتم که: بار الفتی چینم

Дарахт алиф бибаредӣу бехи меҳр бар кундӣ

درخت الف ببریدی و بیخ مهر بر کندی

Агар дастат ҳаме хоҳам хасӣ бар пеши ман дорӣ

اگر دستت همی خواهم خسی بر پیش من داری

Варати ман пой май бӯсами зи дасти ман ҳамеи тундӣ

ورت من پای می‌بوسم ز دست من همی تندی

Фурӯи ҳаштӣ ба хеши он зулфро кошФтаҳ ме гардад

فرو هشتی به خویش آن زلف را کاشفته می‌گردد

На он беҳтар ки ӯро бар чу ман девонае бандӣ ?

نه آن بهتر که او را بر چو من دیوانه‌ای بندی؟

Ҷаҳониро биФгндӣ ба ҳасани як назар , ҷоно

جهانی را بیفگندی به حسن یک نظر، جانا

Казон афтодагони рӯзии назар бар каси ниФгндӣ

کزان افتادگان روزی نظر بر کس نیفگندی

Бипайванд рафт рӯзи ҷавру бедоду ситам , ҷоно

بپیوند رفت روز جور و بیداد و ستم، جانا

Кунун ҳангом эҳсонасту анъому худовандӣ

کنون هنگام احسانست و انعام و خداوندی

Ҳадиси талх агар гуфтӣ наранҷед Авҳадиро дил

حدیث تلخ اگر گفتی نرنجید اوحدی را دل

Кигар зон талхтар низаш бигӯе шарбати қандӣ

که گر زان تلخ‌تر نیزش بگویی شربت قندی