Дида бисёр нигаҳ кард ба ҳар бому дарӣ

دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دری

Бҷзў дар назар ақл наомад дгарӣ

بجزو در نظر عقل نیامد دگری

Хабари меҳнати мо дар ҳама офоқ бирафт

خبر محنت ما در همه آفاق برفت

Ки чаҳ дидеми зи дасти ситам бехабарӣ ?

که چه دیدیم ز دست ستم بی‌خبری؟

эй ки чун боди баҳри гӯшагузорӣ дорӣ

ای که چون باد بهر گوشه گذاری داری

Худ чаҳ бодӣ ки азин гӯшаи надории гузарӣ ?

خود چه بادی که ازین گوشه نداری گذری؟

На қазои басари умр ман омад зи ғамат

نه قضایی بسر عمر من آمد ز غمت

Ки аз он ёд тавон кард ба умрӣ қадре

که از آن یاد توان کرد به عمری قدری

Сафарами ҳам ба сари кӯй ту хоҳад бӯдан

سفرم هم به سر کوی تو خواهد بودن

Гар биёбам зи каманди ту ҷавози сафарӣ

گر بیابم ز کمند تو جواز سفری

Зон дарахтӣ ки дарин боғчаи болои ту кишт

زان درختی که درین باغچه بالای تو کشت

Оҳ ! агар дасти таманнои брсидии бабрӣ

آه! اگر دست تمنا برسیدی ببری

Дайр то бар камари тести ду чашмам чун тараф

دیر تا بر کمر تست دو چشمم چون طرف

Беш азин тараф нишоед ки буд бар камарӣ

بیش ازین طرف نشاید که بود بر کمری

Рафтани меҳри ту аз синаи ман мумкин нест

رفتن مهر تو از سینهٔ من ممکن نیست

Ҳамчуи номӣ ки касе нақш кунад бар ҳаҷарӣ

همچو نامی که کسی نقش کند بر حجری

Ҳеҷ донеи сари ман бар сари кӯии ту чунин

هیچ دانی سر من بر سر کوی تو چنین

Ба чаҳ ташбеҳ тавон кард ? ба хокӣу дарӣ

به چه تشبیه توان کرد؟ به خاکی و دری

Ҳар шаб аз дарди фироқи ту бгрим то рӯз

هر شب از درد فراق تو بگریم تا روز

Аҷаб , эй гиряи шабҳо , ки накардӣ асарӣ !

عجب، ای گریهٔ شبها، که نکردی اثری!

Гар дили Авҳадӣ аз дарди ту хӯн шуд на аҷаб

گر دل اوحدی از درد تو خون شد نه عجب

Кор ишқаст ва муяссар нашавад бе ҷгарӣ

کار عشقست و میسر نشود بی‌جگری