Он захм , ки аз ту бар дили мост

آن زخم، که از تو بر دل ماست

Машну ки : ба марҳамии тавон кост

مشنو که: به مرهمی توان کاست

Кӣ ваъда вафо кунӣ ту имрӯз ?

کی وعده وفا کنی تو امروز؟

Комрўзи туро ҳазор фардост

کامروز ترا هزار فرداست

Зулфат , ки ба каж рӯй бар омад

زلفت، که به کژ روی بر آمد

Бо мо ба вафо куҷо шавад рост ?

با ما به وفا کجا شود راست؟

Дарёб , ки дасти мо фурӯи баст

دریاب، که دست ما فرو بست

Ин фитна , ки аз сар ту бархест

این فتنه، که از سر تو برخاست

Як рӯзи гарм ба пурсиши ое

یک روز گرم به پرسش آیی

Узрат натавон ба солҳо хост

عذرت نتوان به سالها خواست

Ишқу лаби лаълат , ин чаҳ сӯзаст

عشق و لب لعلت، این چه سوزست

Ақлу сари зулфат , ин чаҳ судаст ?

عقل و سر زلفت، این چه سود است؟

Ороиши олам аз рухи тест

آرایش عالم از رخ تست

Машшотаи рахт чаҳ донад орост ?

مشاطه رخت چه داند آراست؟

Мутриб , бинавоз навбатии хуш

مطرب، بنواز نوبتی خوش

Комрўзи замонаи навбати мост

کامروز زمانه نوبت ماست

Қавлӣ бизан аз тариқи ушшоқ

قولی بزن از طریق عشاق

ё худ ғазалӣ ки Авҳадии рост

یا خود غزلی که اوحدی راست