Бахти ёр мо бошадгар ту ёр мо бошӣ

بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشی

Аз миёни бнгризӣ , дар канор мо бошӣ

از میان بنگریزی، در کنار ما باشی

Дил чу дар бало уфтад , раҳматӣ кунӣ бар дил

دل چو در بلا افتد، رحمتی کنی بر دل

Ғам чу фитнаи ангезад , ғмгсор мо бошӣ

غم چو فتنه انگیزد، غمگسار ما باشی

Чашмат ар камон гирад , поимрди дили гардӣ

چشمت ار کمان گیرد، پایمرد دل گردی

Зулфат ар камӣн созад , дастёр мо бошӣ

زلفت ار کمین سازد، دستیار ما باشی

Чун ба рӯзи ҳиҷронам , рухи з ман напечоне

چون به روز هجرانم، رخ ز من نپیچانی

Чун шаб гурез ояд , ёри ғор мо бошӣ

چون شب گریز آید، یار غار ما باشی

Худ куҷо раво бошад ин ? ки мо бад-ӣни гӯна

خود کجا روا باشد این؟ که ما بدین گونه

Аз ту даври вонгҳии ту ҳам дар диёр мо бошӣ

از تو دور وآنگهی تو هم در دیار ما باشی

Кори дигарон аз ту рости гашти сад навбат

کار دیگران از تو راست گشت صد نوبت

Соъатӣ чаҳ кам гардад ?гар бакор мо бошӣ

ساعتی چه کم گردد؟ گر بکار ما باشی

Ҷой оштӣ бигзор ,гар ба ҷанг май ое

جای آشتی بگذار، گر به جنگ می‌آیی

Он чунон макун кохри шармсор мо бошӣ

آن چنان مکن کاخر شرمسار ما باشی

Зон мо шӯ , эй дилбар , то зи дасти ҳиҷронат

زان ما شو، ای دلبر، تا ز دست هجرانت

Чун аҷал фароз ояд , ёдгор мо бошӣ

چون اجل فراز آید، یادگار ما باشی

Орат ояд аз шухӣ бо касе вафо кардан

عارت آید از شوخی با کسی وفا کردن

Тарсӣ аз вФоўрзӣ , дар шумор мо бошӣ

ترسی از وفاورزی، در شمار ما باشی

Авҳадӣ чу аз ту шуд он хеши дон ӯ ро

اوحدی چو از تو شد آن خویش دان او را

То чу ном худ гӯям ифтихор мо бошӣ

تا چو نام خود گویم افتخار ما باشی