Суннат онаст ки хоки каф поиш бошӣ

سنت آنست که خاک کف پایش باشی

Фарзи воҷиб ки ба фармон ва барояш бошӣ

فرض واجب که به فرمان و برایش باشی

Гар нахоҳӣ ки ба ҳасрати сари ангушти газӣ

گر نخواهی که به حسرت سر انگشت گزی

Дар паноҳи рухи ангушт намоиш бошӣ

در پناه رخ انگشت نمایش باشی

Моҳро дидам ва гуфтам : ту бигирӣ ҷояш

ماه را دیدم و گفتم: تو بگیری جایش

Бозгуфтам : ту на онӣ ки ба ҷояш бошӣ

بازگفتم: تو نه آنی که به جایش باشی

Гиреҳии бозкн аз банди ду зулфаш ба ниёз

گرهی بازکن از بند دو زلفش به نیاز

эй дил , онрўз ки дар банд гушоиш бошӣ

ای دل، آنروز که در بند گشایش باشی

Авҳадӣ , даст бидор аз сухани дӯст , ки ӯ

اوحدی، دست بدار از سخن دوست، که او

Ба вафо сар наниҳад ,гар ту худояш бошӣ

به وفا سر ننهد، گر تو خدایش باشی

Гар ба ранҷи ғам ӯ кӯфтаи гардии сад бор

گر به رنج غم او کوفته گردی صد بار

Буи он нест ки дар саҳн сароиш бошӣ

بوی آن نیست که در صحن سرایش باشی