Пероҳан ар зи ёсуман ва гул кунад равост

پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست

Он сарви лолаи чеҳра , ки дар ғунча қабост

آن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست

Халқӣ , чу тараф , бар камараш бастаанд дил

خلقی، چو طرف، بر کمرش بسته‌اند دل

Венаи давлат аз миёнаи бубинем то крост ?

وین دولت از میانه ببینیم تا کراست؟

Кард аз ҳавои хеши дилами гарми зарраи вор

کرد از هوای خویش دلم گرم ذره‌وار

Он офтоб рӯй , ки бар бом ин сарост

آن آفتاب روی، که بر بام این سراست

Бар хоки пой ӯ чаҳ ғам ? ар сад ҳазор пай

بر خاک پای او چه غم؟ ار صد هزار پی

Об рухам бирехт , ки хӯн маниш баҳост

آب رخم بریخت، که خون منش بهاست

Чашмаш чаҳ соҳрист ? ки шартии зи душманӣ

چشمش چه ساحریست؟ که شرطی ز دشمنی

Бо ман раҳо накард ва ҳамон дӯстӣ баҷост

با من رها نکرد و همان دوستی بجاست

Бо ман , дило ,гар сухани он даҳон магӯӣ

با من، دلا، گر سخن آن دهان مگوی

Ман бар шунидаам сухан ӯ , даҳон куҷост ?

من بر شنیده‌ام سخن او، دهان کجاست؟

Дар ҷони Авҳадӣ агар ӯ новакии нахуст

در جان اوحدی اگر او ناوکی نخست

Чандини фиғону нолау фарёдаш аз чаҳ хост ?

چندین فغان و ناله و فریادش از چه خاست؟