Гули байн , гирифтаи гулшани азуи обу равнақӣ

گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقی

Бустони нигар , зи гул шуда ҳамчун хўрнқӣ

بستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی

Вази коргоҳи сунъ ба бустон кашида анд

وز کارگاه صنع به بستان کشیده‌اند

Ҳар ҷо ки буд зарду бунафшӣу азрақӣ

هر جا که بود زرد و بنفشی و ازرقی

Гулбун чу қалъаи исти пар аз теғ ва аз сипар

گلبن چو قلعه‌ایست پر از تیغ و از سپر

Пиромнши зи оби равони бастаи хандақӣ

پیرامنش ز آب روان بسته خندقی

Он ношукуфтаи ғунчаи насрину шох ӯ

آن ناشکفته غنچهٔ نسرین و شاخ او

Гӯйии магари зи донаи ллсти ҷўсқӣ ?

گویی مگر ز دانهٔ للست جوسقی؟

Оростаи бисоти чаманро биҳишти вор

آراسته بساط چمن را بهشت وار

Аз ҳар тарафи бсндсу Хизру стбрқӣ

از هر طرف بسندس و خضر و ستبرقی

Карданд баҳри базми чамани соқёни абр

کردند بهر بزم چمن ساقیان ابر

Дар ҷомҳои лолаи з ҳар гӯшаи роўқӣ

در جامهای لاله ز هر گوشه راوقی

Бар рӯй гули таровати шабнам нигоҳ кун

بر روی گل طراوت شبنم نگاه کن

Ҳамчун ба зари сурх барандӯда зибқӣ

همچون به زر سرخ بر اندوده زیبقی

Булбули забони кушода ва биниҳода пеш ӯ

بلبل زبان گشاده و بنهاده پیش او

Гардани ббндгӣ чу кабӯтари мтўқӣ

گردن ببندگی چو کبوتر مطوقی

Мнсўрўор дар ҳамаи боғии шукуфа ро

منصوروار در همه باغی شکوفه را

Бар дорҳо кашида сабо бе аноолҳқӣ

بر دارها کشیده صبا بی‌اناالحقی

Гули шоҳи вор бар сари тахти зумуррадин

گل شاه‌وار بر سر تخت زمردین

Сӯсани зи пеши шоҳ дар оварда байрақӣ

سوسن ز پیش شاه در آورده بیرقی

Шохи дарахти сар ба ҳавои барда чун илм

شاخ درخت سر به هوا برده چون علم

Зулфи шукуфа бар илмаши бастаи снҷқӣ

زلف شکوفه بر علمش بسته سنجقی

Бар ҷӯйбори шакли шақоӣқи зи равшанӣ

بر جویبار شکل شقایق ز روشنی

Ҳамчун бар оби нуқраи зи биҷодаҳи заврақӣ

همچون بر آب نقره ز بیجاده زورقی

Барги гул аз дарахт чу ғозӣ ба саъии бод

برگ گل از درخت چو غازی به سعی باد

Ҳар дам ба гӯна Эй занад аз нави муъаллақӣ

هر دم به گونه‌ای زند از نو معلقی

Таркони шаҳсавор бурун мениҳанд рух

ترکان شهسوار برون می‌نهند رخ

Моро ки асб нест баронем бидқӣ

ما را که اسب نیست برانیم بیدقی

Ҳар ҷо ки ъоқлисти дарин фасл маст шуд

هر جا که عاقلیست درین فصل مست شد

Ҳушёр то ба чанд нишинӣ чу аҳмақӣ ?

هشیار تا به چند نشینی چو احمقی؟

Холӣ нашуд зи ҷом май ин ҳафтаи дасти мо

خالی نشد ز جام می این هفته دست ما

То даст мерасед ба дарди мрўқӣ

تا دست می‌رسید به درد مروقی

Комӣ барон , ки умр саворӣаст тезрав

کامی بران، که عمر سواریست تیزرو

Дар зери рон ӯ чу шабу рӯзи аблақӣ

در زیر ران او چو شب و روز ابلقی

Ҳалқ каду бигир ва ба ғулғул дар овараш

حلق کدو بگیر و به غلغل در آورش

Душмани бҳл , ки мезанад аз даври бқбқӣ

دشمن بهل، که میزند از دور بقبقی

Бе сарви қоматии манишин бар канори гул

بی‌سرو قامتی منشین بر کنار گل

Аз ман ту рост гӯш кун ин ҳоли мутлақӣ

از من تو راست گوش کن این حال مطلقی

Фасли чунину ёр мувофиқ ғаниматаст

فصل چنین و یار موافق غنیمتست

Венаи гӯй аз миёни набарди ҷузи муваффақӣ

وین گوی از میان نبرد جز موفقی

Дқисти ин ки бофтам аз тору пуди шеър

دقیست این که بافتم از تار و پود شعر

Кӯи муддаӣ ? ки минҳди ангушт бар диқӣ

کو مدعی؟ که مینهد انگشت بر دقی

Биллоҳ ! ки дар танури калом аз хамири фазл

بالله! که در تنور کلام از خمیر فضل

Ноне чунин напухт зи маънии Фрздқӣ

نانی چنین نپخت ز معنی فرزدقی

Гирам ки Авҳадии тамаъ аз сим ва зар бурид

گیرم که اوحدی طمع از سیم و زر برید

эй коҳилон , чаҳ лоф занад кам зи сидқӣ ?

ای کاهلان، چه لاف زند کم ز صدقی؟