Гуфтам ки : бигузаронам рӯзӣ ба ному нанагӣ ?

گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟

Худ бо каманди ишқам вазнӣ набӯду сангӣ

خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی

Рафт аз даҳони тангаши бору хуррам ба ғорат

رفت از دهان تنگش بار و خرم به غارت

Дардо ! ки бар наомад харвори ман ба танагӣ

دردا! که بر نیامد خروار من به تنگی

Рух менамӯд аз аввал ва акнӯн ҳамеи намояд

رخ می‌نمود از اول و اکنون همی نماید

Аз баҳри куштани мо ҳар соъатии бингӣ

از بهر کشتن ما هر ساعتی بینگی

Аҳвол худ бигӯям бо зулфаши ошкоро

احوال خود بگویم با زلفش آشکارا

Акнӯн ки ҷузи сиёҳии моро намонад рангӣ

اکنون که جز سیاهی ما را نماند رنگی

То кӣ ниҳон бимонад дар зери пунбаи оташ ?

تا کی نهان بماند در زیر پنبه آتش؟

Ҳам бар занем ногуҳи ин шишаро ба сангӣ

هم بر زنیم ناگه این شیشه را به سنگی

То домани қиёмат берун нарафтӣ аз каф

تا دامن قیامت بیرون نرفتی از کف

Моро ба доман ӯ гар мерасед чангӣ

ما را به دامن او گر می‌رسید چنگی

Сбрўи қарор азон дил , зинҳор ! то наҷӯӣ

صبرو قرار ازان دل، زنهار! تا نجویی

Каш дар баробар ояд зини гӯнаи шӯхи шнгӣ

کش در برابر آید زین گونه شوخ شنگی

Рӯе бидон латофат , чун парда боз гирад

رویی بدان لطافت، چون پرده باز گیرد

Бинандаро намонад сомони ҳушу ҳонгӣ

بیننده را نماند سامان هوش و هنگی

Баси тирғм ки дар дили моро расед , лекин

بس تیرغم که در دل ما را رسید، لیکن

Дар солҳо наомад бар синаи зини хадангӣ

در سالها نیامد بر سینه زین خدنگی

Гардан ба ғами ниҳодам каз дарди даврӣ ӯ

گردن به غم نهادم کز درد دوری او

Шодӣ наме намояди наздики ман дирангӣ

شادی نمی‌نماید نزدیک من درنگی

Аз баҳр ӯст бо ман як шаҳри душман , ар на

از بهر اوست با من یک شهر دشمن، ار نه

Бо Авҳадӣ касеро хашмӣ набӯду ҷангӣ

با اوحدی کسی را خشمی نبود و جنگی