Серум бе давлатаст , ар на зи поят кӣ шудӣ холӣ ?

سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟

Ки ҳури наргисин чашмӣу моҳи анбарин холӣ

که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی

Хушо чашмӣ ки рӯз ва шаб тавонад дид рӯй ту

خوشا چشمی که روز و شب تواند دید روی تو

Ки маймуни толеъу бахту ҳумоюни талъату фолӣ

که میمون طالع و بخت و همایون طلعت و فالی

Нҷстми ҳеҷ азин дунё ба ғайр аз дидани рӯят

نجستم هیچ ازین دنیا به غیر از دیدن رویت

Ба ҳеҷам бар нмигирии зи дарвешӣ ва бе молӣ

به هیچم بر نمیگیری ز درویشی و بی‌مالی

Нахоҳад буд то ҳастам дили ман бе влои ту

نخواهد بود تا هستم دل من بی‌ولای تو

Агар ханҷар кашад султон вагар новак занад волӣ

اگر خنجر کشد سلطان و گر ناوک زند والی

Туро бар гиряҳои ман мапиндорам ки дили сӯзад

ترا بر گریه های من مپندارم که دل سوزد

Ки ҳамчун гули ҳамеи хндӣ ва ҳамчун сарв май болӣ

که همچون گل همی خندی و همچون سرو می‌بالی

Бад-ӣни ҳасан ар шабӣ танҳо ба дасти зоҳидии уфтӣ

بدین حُسن ار شبی تنها به دست زاهدی افتی

Ба зӯрат бӯса бастанд , агар худ рустами золӣ

به زورت بوسه بستاند، اگر خود رستم زالی

Чу ман зулф туро гуфтам ки : вақте молшӣ медаҳ

چو من زلف ترا گفتم که: وقتی مالشی میده

Наҳодӣ зулфро бар гӯшу гӯши ман ҳамеи молӣ

نهادی زلف را بر گوش و گوش من همی مالی

Парешоне макун бо мо чу зулфи хештани чандин

پریشانی مکن با ما چو زلف خویشتن چندین

Ки ман худ бе ту мисўзми зи мискинӣу бади ҳоле

که من خود بی تو میسوزم ز مسکینی و بد حالی

Нахоҳад буд таҳсилии маро бе рӯзи васли ту

نخواهد بود تحصیلی مرا بی‌روز وصل تو

Агар пешати Фрўхўонми тамомати илми Ғаззолӣ

اگر پیشت فروخوانم تمامت علم غزالی

Ба об дида мегарем зи дастони ту ҳар соъат

به آب دیده می‌گریم ز دستان تو هر ساعت

Ки оташ мезанӣ дар ҷон ва май гӯйӣ : чаҳ минолӣ ?

که آتش میزنی در جان و می‌گویی: چه مینالی؟

Ҷаҳони пари шарҳи ҳасани тесту номи Авҳадӣ , лекин

جهان پر شرح حُسن تست و نام اوحدی، لیکن

Аҷаб дорам ки ном ӯ равад дар маҷлиси олӣ !

عجب دارم که نام او رود در مجلس عالی!