Гар броФрозӣ ба чархам вар биндозӣ з бомай

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامی

Моҷарои подшоҳон кас нагӯяд бо ғуломӣ

ماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

Рой он дорам ки рӯй аз захм шамшерат напечам

رای آن دارم که روی از زخم شمشیرت نپیچم

Кам на рӯй эътирозаст ва на рӯй интиқомӣ

کم نه روی اعتراضست و نه روی انتقامی

То ту рӯзии рухи намое , ё шабӣ аз дар даройӣ

تا تو روزی رخ نمایی، یا شبی از در درآیی

Ман бад-ӣни умеду савдо май барам субҳӣ ба шомӣ

من بدین امید و سودا می‌برم صبحی به شامی

Бар сари кӯии ту сагро қадар беш аз ман , ки онҷо

بر سر کوی تو سگ را قدر بیش از من، که آنجا

Ман нмиёрми гузашт аз давр ва ӯ дорад мақомӣ

من نمییارم گذشت از دور و او دارد مقامی

Гар зи номи ман шунидани нанги дорӣ саҳл бошад

گر ز نام من شنیدن ننگ داری سهل باشد

Ҳамчуи мо шӯридагонро худ набошад нангу номӣ

همچو ما شوریدگان را خود نباشد ننگ و نامی

Он қадри фурсати нмиёбм ки бархонам дуое

آنقدر فرصت نمییابم که برخوانم دعایی

Он чунон муҳаррами нмиёбм ки бифиристам саломӣ

آن چنان محرم نمییابم که بفرستم سلامی

Охроломрми зи дастони ту ё дасти рақибон

آخرالامرم ز دستان تو یا دست رقیبان

Бар сар кӯе бибинӣ кушта , ё дар пой бомай

بر سر کویی ببینی کشته، یا در پای بامی

Гар сафар карданд ёронами саодати ёри эшон

گر سفر کردند یارانم سعادت یار ایشان

Он ки рафт осуд , мискини ман ки афтодам ба домӣ

آن که رفت آسود، مسکین من که افتادم به دامی

Дӯши минолидм аз ҷаври рақибат боз гуфтам :

دوش مینالیدم از جور رقیبت باز گفتم:

Авҳадӣ ,гар пухтае чандин чаҳ миҷўшии зи хомӣ ?

اوحدی، گر پخته‌ای چندین چه میجوشی ز خامی؟