Марои рҳбони дайр имшаб фиристодаст пайғомӣ

مرا رهبان دیر امشب فرستادست پیغامی

Ки чун зуннори дарбастии зи дастам нӯш кун ҷомӣ

که چون زنار دربستی ز دستم نوش کن جامی

Дилат чун бут параст омад ба шаҳри мо гузар , кони ҷо

دلت چون بت‌پرست آمد به شهر ما گذر، کان جا

Чилипоеи сет дар ҳар тӯйу ноқавсӣ ба ҳар бомай

چلیپایی‌‎ست در هر توی و ناقوسی به هر بامی

зи сари боди мусулмонии димоғатро чу берун шуд

ز سر باد مسلمانی دماغت را چو بیرون شد

Туро бар оташи габрон бибояд сӯхти айёмӣ

ترا بر آتش گبران بباید سوخت ایامی

Чу бар рухсор аз он оташ кашидӣ доғи мо зон пас

چو بر رخسار از آن آتش کشیدی داغ ما زان پس

Ки ёради бурданат ҷое ? ки донад карданати номӣ ?

که یارد بردنت جایی؟ که داند کردنت نامی؟

Чу гуфтам : чун тавон рафтани даруни пардаи васлаш ?

چو گفتم: چون توان رفتن درون پردهٔ وصلش؟

Бигуфт : он дам ки дар рафтани зи худ берун наҳй гомӣ

بگفت: آن دم که در رفتن ز خود بیرون نهی گامی

Надидам мурғи ҷонатро дарин раҳи доми ғайр аз ту

ندیدم مرغ جانت را درین ره دام غیر از تو

Ба парони мурғи ҷонатро ба тадриҷ аз чунин домӣ

به پران مرغ جانت را به تدریج از چنین دامی

Ба савдои рухи он бути нхФтми дӯш ва дар хобам

به سودای رخ آن بت نخفتم دوش و در خوابم

Хаёлаш гуфт : ошиқи байн ки хобаш ҳасту аромӣ

خیالش گفت: عاشق بین که خوابش هست و ارامی

Марои гӯйӣ : казон дилбар бигӯ то : чист коми ту ?

مرا گویی: کزان دلبر بگو تا: چیست کام تو؟

Азу ,гар рост май пурсӣ , надорам ғайр ӯ комӣ

ازو، گر راست می‌پرسی، ندارم غیر او کامی

Ба фикр ӯ чунон пайвасти ҷони ман , ки зикр ӯ

به فکر او چنان پیوست جان من ، که ذکر او

На андомам ҳаме гуяд , ки ҳар мӯеи зи андомӣ

نه اندامم همی گوید، که هر مویی ز اندامی

Макун пешами ҳадиси васли он дилдори оташи рух

مکن پیشم حدیث وصل آن دلدار آتش رخ

Ки дар дӯзах тавонад пухт ҳамчун Авҳадии хомӣ

که در دوزخ تواند پخت همچون اوحدی خامی