Муддатӣ шуд то дили мо сӯрати он сарви рост
مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راست
Дӯст медорад , валикини Зуҳраи гуфтани крост ?
دوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟
Рӯй ӯ дар ҳасан чун мо ҳаст , мегӯям тамом
روی او در حسن چون ما هست، میگویم تمام
Қад ӯ дар лутф чун сарваст , бинмудем рост
قد او در لطف چون سروست، بنمودیم راست
Гар забон дар коми ман ширин шавад чун ном ӯ
گر زبان در کام من شیرین شود چون نام او
Бар забонами ронам , серум дар маърази андишҳост
بر زبانم رانم، سرم در معرض اندیشهاست
эй забон , бигузар , ки номи пок ӯ аз баси шараф
ای زبان، بگذر، که نام پاک او از بس شرف
Дар замирамгар бигардад , ҳам напиндорам равост
در ضمیرم گر بگردد، هم نپندارم رواست
Авҳадигар меҳр ӯ варзӣ , бунаи гардан ба ҷавр
اوحدی گر مهر او ورزی،بنه گردن به جور
Бидқиро зӯдтар бояд задани кӯшоаи хост
بیدقی را زودتر باید زدن کوشاه خواست
Ошиқу дарвешии ӣнҷо , дар дуо ва сабр кӯш
عاشق و درویشی اینجا، در دعا و صبر کوش
Чораи ошиқи сабурӣ , кор даравишон дуост
چارهٔ عاشق صبوری، کار درویشان دعاست