эй тану андомат аз гули хирманӣ

ای تن و اندامت از گل خرمنی

Олимии ҳасании ту дар пероҳанӣ

عالمی حسنی تو در پیراهنی

Дил ки болои ту ва рӯй ту дид

دل که بالای تو و روی تو دید

Кӣ фурӯд ояд ба сарву сӯсанӣ ?

کی فرود آید به سرو و سوسنی؟

Бе даҳони ҳамчуи чашми сӯзанат

بی‌دهان همچو چشم سوزنت

Шуд ҷаҳон бар ман чу чашми сӯзанӣ

شد جهان بر من چو چشم سوزنی

Онкӣ бибаред аз ман бедили туро

آنکه ببرید از من بیدل ترا

Ҷони ширинро ҷудо кард аз танӣ

جان شیرین را جدا کرد از تنی

Бар дилами доғи ҷафо то кӣ наҳй ?

بر دلم داغ جفا تا کی نهی؟

Бор чандин барнатобад гарданӣ

بار چندین برنتابد گردنی

Дӯш мегуфтӣ ки : пеши ман бимир

دوش می‌گفتی که: پیش من بمیر

Гар маҷол уфтад зиҳии хуши мурданӣ !

گر مجال افتد زهی خوش مردنی!

Авҳадии мискин ба гетӣ бе рахт

اوحدی مسکین به گیتی بی‌رخت

Кӣ қарорӣ доштӣ дар масканӣ ?

کی قراری داشتی در مسکنی؟