Сар бигузаронам аз сари гардун ба гарданӣ

سر بگذرانم از سر گردون به گردنی

Гар бугзарад ба хотир ӯ ёд чун манӣ

گر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

То дар дилами хаёли рух ӯ қарор ёфт

تا در دلم خیال رخ او قرار یافت

Мискини дилам қарор надорад ба масканӣ

مسکین دلم قرار ندارد به مسکنی

Мелам ба боғ буд , дилам гуфт : дидаи гир

میلم به باغ بود، دلم گفت: دیده گیر

Сарвӣ нишаста бар лаби ҷӯӣу сӯсанӣ

سروی نشسته بر لب جویی و سوسنی

Гар мурғи зиракӣ ба ҳавоӣ дигар Марв

گر مرغ زیرکی به هوای دگر مرو

Беҳтари зи кӯй дӯст набошад нишеманӣ

بهتر ز کوی دوست نباشد نشیمنی

эй муддаӣ , чу хӯшаи маро сарзаниш макун

ای مدعی، چو خوشه مرا سرزنش مکن

Барда ба боди ишқ агарат ҳаст хирманӣ

برده به باد عشق اگرت هست خرمنی

Ваии дил ки синаро сипар ғусса карда Эй

وی دل که سینه را سپر غصه کرده‌ای

Пайкони ишқро ба азин сози ҷавшанӣ

پیکان عشق را به ازین ساز جوشنی

Ҷоно , ба худ нигоҳ куну ҳол мо бибин

جانا، به خود نگاه کن و حال ما ببین

Гар ҷони надидае ки ҷудо гардад аз танӣ

گر جان ندیده‌ای که جدا گردد از تنی

Як шаҳр душмананд марои вази баҳри тест

یک شهر دشمنند مرا وز بهر تست

Гӯ : ҷўҷрм кунед ки бар ман ба арзанӣ

گو: جوجرم کنید که بر من به ارزنی

Гар доштӣ дилам ба зару сими дастрас

گر داشتی دلم به زر و سیم دسترس

Ҳар дам дар остини ту май рехти доманӣ

هر دم در آستین تو می‌ریخت دامنی

Силӣ занон сазад ки бурунаш кунӣ з дар

سیلی‌زنان سزد که برونش کنی ز در

Гар пешати офтоб ба тобад ба равзанӣ

گر پیشت آفتاب به تابد به روزنی

Марди Авҳадии зи ишқ ва нагуфтӣ : дареғ буд

مرد اوحدی ز عشق و نگفتی: دریغ بود

Мотам , нигоҳ кун , ки наярзад ба шеванӣ

ماتم، نگاه کن، که نیرزد به شیونی