Бози дӯшами зи роҳи меҳмонӣ
باز دوشم ز راه مهمانی
Ба харобӣ кашиду вайронӣ
به خرابی کشید و ویرانی
Дошт дар пеш рӯем оина Эй
داشت در پیش رویم آینهای
То бидидам дарав ба осонӣ
تا بدیدم درو به آسانی
Ки ҷузв нест ҳар чаҳ ме донам
که جزو نیست هر چه میدانم
Ки азу хост ҳар чаҳ май доне
که ازو خاست هر چه میدانی
Ду қадами роҳ беш , нест вале
دو قدم راه بیش ، نیست ولی
Ту дар аввали қадами ҳамеи Монӣ
تو در اول قدم همی مانی
Ҳар чаҳ ҳастӣаст дар ту мавҷӯдаст
هر چه هستیست در تو موجودست
Хештанро магар наме доне ?
خویشتن را مگر نمیدانی؟
эй ки рӯзу шабат ҳаме хонам
ای که روز و شبت همی خوانم
Гар чаҳ ҳаргизи маро наме хуоне
گر چه هرگز مرا نمیخوانی
Зон шароб бақо бидиҳ ҷомӣ
زان شراب بقا بده جامی
То тан Авҳадӣ шавад фонӣ
تا تن اوحدی شود فانی