зи ту бевафо чаҳ ҷӯйем нишони меҳрбонӣ ?

ز تو بی‌وفا چه جوییم نشان مهربانی؟

Бтўи сангдил чаҳ гӯйем ҳикоят наоне ?

بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟

Ки чу қосидӣ фиристем ба душмании броиӣ

که چو قاصدی فرستیم به دشمنی برآیی

Ки чу қисса Эй нависем ба душманони расонӣ

که چو قصه‌ای نویسیم به دشمنان رسانی

Чу баҳона мегирифтӣ ва вафо наме намӯдӣ

چو بهانه می‌گرفتی و وفا نمی‌نمودی

з чаҳ хона менамӯдӣ ба ғариби корвонӣ ?

ز چه خانه می‌نمودی به غریب کاروانی؟

Қадамам гирифт , тундӣ макун , эй савор , тундӣ

قدمم گرفت، تندی مکن، ای سوار، تندی

Ғами мустаманд май хур , чаҳ саманд май дуоне

غم مستمند می‌خور، چه سمند می‌دوانی

зи варақи буруни Фгндми ҳамаи бори номаи худ

ز ورق برون فگندم همه بار نامهٔ خود

Ки чу ном ман набинӣ дигар он варақ бихонӣ

که چو نام من نبینی دگر آن ورق بخوانی

Аҷаб ! ар на қомати тести қиёмати замона

عجب! ار نه قامت تست قیامت زمانه

Ки дар аввали ғурурӣ ва дар охири замонӣ

که در اول غروری و در آخر زمانی

Чаҳ маҳолҳо шунидам ? чаҳ ба ҳолҳо расидам !

چه محالها شنیدم؟ چه به حالها رسیدم!

Ки ба солҳо надидам зи лаби ту Комронӣ

که به سالها ندیدم ز لب تو کامرانی

Макун , эй писар , ки вафо кун ба рӯзгору муддат

مکن، ای پسر، که وفا کن به روزگار و مدت

Ман азин сифат бигардам , ту бидон сафо наМонӣ

من ازین صفت بگردم، تو بدان صفا نمانی

Дили Авҳадӣ шикастан , зи миёнаи давр ҷустан

دل اوحدی شکستن، ز میانه دور جستن

На тариқ дӯстонаст ва на шарти меҳрбонӣ

نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی