Кокули он писари зи пешонӣ

کاکل آن پسر ز پیشانی

Кард моро бад-ӣни парешоне

کرد ما را بدین پریشانی

Ҳосили мо зи зулф ва ориз ӯст

حاصل ما ز زلف و عارض اوست

Ашк чун хӯну чашм чун хонӣ

اشک چون خون و چشم چون خانی

Шаби аввал чу рӯз донистам

شب اول چو روز دانستم

Ки кашад кори мо ба вайронӣ

که کشد کار ما به ویرانی

эй ба рухсори офтоби дувум

ای به رخسار آفتاب دوم

Вай ба дидори Юсуфи сонӣ

وی به دیدار یوسف ثانی

Дар каманд тӯйем ва май бинӣ

در کمند توییم و می‌بینی

Мустаманд тӯйем ва май доне

مستمند توییم و می‌دانی

Аҳд бастему нестии розӣ

عهد بستیم و نیستی راضی

Дил бидодем ва ҳам пушаймонӣ

دل بدادیم و هم پشیمانی

Гар нёиими ёд мо накунӣ

گر نیاییم یاد ما نکنی

Вар биёем рух бигардоне

ور بیاییم رخ بگردانی

Дил ба дасти ту буд , бишикастӣ

دل به دست تو بود، بشکستی

Тан ба ҳукми ту гашт ва ту доне

تن به حکم تو گشت و تو دانی

Ҳолам аз қосидон наме шинавӣ

حالم از قاصدان نمی‌شنوی

Номам аз нома бар наме хуоне

نامم از نامه بر نمی‌خوانی

Авҳадиро зи дард дармон кун

اوحدی را ز درد درمان کن

Ки бинолад зи дарду дармонӣ

که بنالد ز درد و درمانی