Субҳи дамӣ ки гирди рухи зулфи шикастаи хами занӣ

صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنی

Чун сари зулфи хештани кори марои баҳами занӣ

چون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی

Кофари чашми масти ту чун ҳавас ҷафо кунад

کافر چشم مست تو چون هوس جفا کند

Бар сари ман сипари кашӣ , бар дили ман илми занӣ

بر سر من سپر کشی، بر دل من علم زنی

Аз « нъм » ва « балӣ » буд бо ҳамаи каси ҳадиси ту

از «نعم» و «بلی» بود با همه کس حدیث تو

Бо ман хастаи дил чаро ин ҳама « ло » ва « лам » занӣ ?

با من خسته‌دل چرا این همه «لا» و «لم» زنی؟

эй ки наме занами дамии ҷуз ба хаёли лаъли ту

ای که نمی‌زنم دمی جز به خیال لعل تو

Гар ба кафи ман аўФтӣ , кӣ бҳлм ки дами занӣ ?

گر به کف من اوفتی،کی بهلم که دم زنی؟

Шод куҷо шавад зи ту ин дили нотавони ман ?

شاد کجا شود ز تو این دل ناتوان من؟

Чун ту ба рӯзи ҳиҷри худ ин ҳамаи тири ғами занӣ

چون تو به روز هجر خود این همه تیر غم زنی

Бе ту дамӣ намешавад холӣу фориғ , эй санам

بی‌تو دمی نمی‌شود خالی و فارغ، ای صنم

Чеҳраи ман зи заргарии ашки ман аз дирами занӣ

چهرهٔ من ز زرگری اشک من از درم زنی

Бар сару чашм худ наҳй номаи душманони ман

بر سر و چشم خود نهی نامهٔ دشمنان من

Чун ки ба номи ман рисӣ бар сари он қалами занӣ

چون که به نام من رسی بر سر آن قلم زنی

Дар ҳарами ту ҳар касе муҳаррам ва аз барои ман

در حرم تو هر کسی محرم و از برای من

Қуфли ҳароми доштан бар дар он ҳарами занӣ

قفل حرام داشتن بر در آن حرم زنی

Кори ту бо шикастагон ё ситамаст , ё ҷафо

کار تو با شکستگان یا ستمست، یا جفا

Бо ту тариқи Авҳадии дарди кашӣу дами занӣ

با تو طریق اوحدی درد کشی و دم زنی