Аз ғамзаи тирсозӣу зи абрӯ камон кунӣ

از غمزه تیر سازی و ز ابرو کمان کنی

То ман чу номи бӯса барам қасд ҷон кунӣ

تا من چو نام بوسه برم قصد جان کنی

Гар як назар ба ҷон бихарем аз лабат , ҳануз

گر یک نظر به جان بخریم از لبت، هنوز

Тарсӣ казон муомилаи чизе зиён кунӣ

ترسی کزان معامله چیزی زیان کنی

Вақте ки ним ҷуръаи шодӣ ба ман диҳӣ

وقتی که نیم جرعهٔ شادی به من دهی

Сад меҳнаташ ба ишвагарӣ дар миён кунӣ

صد محنتش به عشوه‌گری در میان کنی

Аз дасти кӣна ту наёрам ки дами занам

از دست کینهٔ تو نیارم که دم زنم

Зеро ки меҳри меҳри худам бар забон кунӣ

زیرا که مهر مهر خودم بر زبان کنی

Кас бегарав ба дасти ту дил чун диҳад ? ки ту

کس بی‌گرو به دست تو دل چون دهد که تو

Ху кардае ки дили бабрӣ , рух ниҳон кунӣ

خو کرده‌ای که دل ببری، رخ نهان کنی

Ҳиҷри ту пер кард марои венаи тариқи тест

هجر تو پیر کرد مرا وین طریق توست

Каз ҳиҷри хеши пайрави зи васлам ҷавон кунӣ

کز هجر خویش پیر و ز وصلم جوان کنی

Бар рӯй ман зи ишқ нишон мекунӣ ва ман

بر روی من ز عشق نشان می‌کنی و من

Тарсами серум ба роҳи диҳӣ , чун нишон кунӣ

ترسم سرم به راه دهی، چون نشان کنی

Гар зар талаб кунӣ надиҳӣ соъатии амон

گر زر طلب کنی ندهی ساعتی امان

Вари ваъдае диҳӣ , ҳамаи умр андарон кунӣ

ور وعده‌ای دهی، همه عمر اندران کنی

Чун гӯямат ки : ком раво кун марои зи лаб

چون گویمت که کام‌ روا کن مرا ز لب

Ҳиҷрам ба сар фиристӣу ашкам равон кунӣ

هجرم به سر فرستی و اشکم روان کنی

Дили даии шикоятии з ту мекард пеши ман

دل دی شکایتی ز تو می‌کرد پیش من

Пиндошт ҳар чаҳ ман бтў гӯям ту он кунӣ

پنداشت هر چه من به تو گویم، تو آن کنی

Киштии маро ба ҷавр чу гуфтам ки : ошиқам

کشتی مرا به جور چو گفتم که عاشقم

Ин рӯз он набӯд ки боРом гарон кунӣ

این روز آن نبود که بارم گران کنی

Хорӣ кунӣ ва рух бинмое бмн , вале

خواری کنی و رخ بنمایی به من، ولی

Рӯзии чунин намоеу солӣ чунон кунӣ

روزی چنین نمایی و سالی چنان کنی

Икшбгар аз фироқи ту Фрёдхўон шавам

یک شب گر از فراق تو فریادخوان شوم

Моҳии ситеза бо ман Фрёдхўон кунӣ

ماهی ستیزه با من فریادخوان کنی

Сад сол агар ба манъ ту кӯшем суд нест

صد سال اگر به منع تو کوشیم سود نیست

Зеро ки чун ду рӯз бар ояд ҳамон кунӣ

زیرا که چون دو روز بر آید همان کنی

Дар ком Авҳадӣ накунад кори бӯса Эй

در کام اوحدی نکند کار بوسه‌ای

Гар ҳар дамаши ду ман шукри андар даҳон кунӣ

گر هر دمش دو من شکر اندر دهان کنی