Ҳар қисса май ниўшӣ ва дар гӯш ме кунӣ
هر قصه مینیوشی و در گوش میکنی
Паймони мо чаҳ шуд ки фаромӯш мекунӣ ?
پیمان ما چه شد که فراموش میکنی؟
Ин сахти гуфтанати ҳама бо ман з баҳр чист ?
این سخت گفتنت همه با من ز بهر چیست؟
Чун ман дар оташами ту чаро ҷӯш мекунӣ ?
چون من در آتشم تو چرا جوش میکنی؟
Бар душманон худ напасандад каси ин ки ту
بر دشمنان خود نپسندد کس این که تو
Бо дӯстон бетан ва бетуаш ме кунӣ
با دوستان بیتن و بیتوش میکنی
Дар хоку хӯни зи ҳиҷри ту фарёд ме кунам
در خاک و خون ز هجر تو فریاد میکنم
Айдун маро бибинӣ ва хомӯш ме кунӣ
ایدون مرا ببینی و خاموش میکنی
Ҳамчун илм ба бом баровард номи мо
همچون علم به بام برآورد نام ما
Савдои он илм ки ту бар дӯш ме кунӣ
سودای آن علم که تو بر دوش میکنی
То ғуссаҳои тест дар оғӯши дасти ман
تا غصههای تست در آغوش دست من
Оё ту бо ки даст дар оғӯш мекунӣ ?
آیا تو با که دست در آغوش میکنی؟
Даҳ шишаи заҳр дар раг ва пай мекунад маро
ده شیشه زهر در رگ و پی میکند مرا
Ҳар ҷом май ки бо дгарӣ нӯш ме кунӣ
هر جام می که با دگری نوش میکنی
Гуфтӣ ки : Авҳадии з чаҳ биҳуш мешавад ?
گفتی که: اوحدی ز چه بیهوش میشود؟
Рӯйиши ҳамеи намое ва биҳуш ме кунӣ
رویش همینمایی و بیهوش میکنی