Зимистони з мисатон набинад забунӣ

زمستان ز مستان نبیند زبونی

Вагар худ балои борад аз абри хӯнӣ

و گر خود بلا بارد از ابر خونی

Зимистон баҳорӣаст онҷо ки бошад

زمستان بهاریست آنجا که باشد

Шароби арғавонӣ , самоъи арғунунӣ

شراب ارغوانی، سماع ارغنونی

зи шари зимистон шаробат раҳанд

ز شر زمستان شرابت رهاند

Вагар худ ба фазлу ҳунари зуфунунӣ

و گر خود به فضل و هنر ذوفنونی

Чу бодӣ барояд дамии бодаи даракаш

چو بادی برآید دمی باده درکش

зи оташ чаҳ кам ? бодаи ор аз кунунӣ

ز آتش چه کم؟ باده آر از کنونی

Аз он ҳалқа шуд пуштат аз боди сармо

از آن حلقه شد پشتت از باد سرما

Ки аз ҳалқа мепрессатон бурунӣ

که از حلقهٔ می‌پرستان برونی

Гар озоди мардии туу дайни риндон

گر آزاد مردی تو و دین رندان

Ба дунон раҳо кун хасисӣу дунӣ

به دونان رها کن خسیسی و دونی

Ту эй зоҳиди хушк , ҳам соғари нав

تو ای زاهد خشک، هم ساغر نو

Фурӯи каш ба шодӣ ки дар ҳону ҳўнӣ

فرو کش به شادی که در هان و هونی

Нигаҳ кун ки чунаст аҳвол ва онгаҳ

نگه کن که چونست احوال و آنگه

Бихӯр бодае чанд ва бингар ки чунӣ ?

بخور باده‌ای چند و بنگر که چونی؟

Дили оҳанӣнро давоеи даҳ аз май

دل آهنین را دوایی ده از می

Ки монанди симобӣ аз бе сукӯнӣ

که مانند سیمابی از بی‌ سکونی

Ба як ҳол бар бейсатони хештан ро

به یک حال بر بیستان خویشتن را

Гар аз бостонии вар аз бесутунӣ

گر از باستانی ور از بیستونی

зи сари дили Авҳадӣ давр бошӣ

ز سر دل اوحدی دور باشی

Чу завқӣ набошад турои андарунӣ

چو ذوقی نباشد ترا اندرونی