Табам додӣ , нмипрсӣ ки : эй бемори ман чунӣ ?

تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونی

Дилат чунаст дар ишқ ва ту бо тимори ман чунӣ ?

دلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی

Ба рӯзи равшан аз ҳиҷри ту ман баси тираи ҳолам , ту

به روز روشن از هجر تو من بس تیره حالم، تو

Шаби тираи зи дасти нолҳои зори ман чунӣ ?

شب تیره ز دست نالهای زار من چونی

Бакори дигарон некӯи миёни бастӣ , шунидам ман

بکار دیگران نیکو میان بستی، شنیدم من

Бубинам то : чу кор уфтад маро дар кори ман чунӣ ?

ببینم تا: چو کار افتد مرا در کار من چونی

зи меҳмони хаёлат ҳар шабии сад узр мехоҳам

ز مهمان خیالت هر شبی صد عذر میخواهم

Ки : бо тақсирҳои дидаи бедори ман чунӣ ?

که با تقصیرهای دیدهٔ بیدار من چونی

Бёзрдӣ ки ман гуфтам : бидиҳ зон лаби яке бӯса

بیازردی که من گفتم بده زان لب یکی بوسه

Ман ин бисёр хоҳам гуфт , бо озори ман чунӣ

من این بسیار خواهم گفت  با آزار من چونی

зи дасти ҳиндӯии зулфати нмиёрм ки чашмат ро

ز دست هندوی زلفت نمی یارم که چشمت را

Бипурсам икзмон , к-эии тарки мардуми хори ман чунӣ ?

بپرسم یکزمان  کای ترک مردم‌خوار من چونی؟

Дилами барадӣ , нмгўиӣ ки : худ чун зиндае бедил

دلم بردی نمی گویی که خود چون زنده‌ای بیدل

Ғамат хӯрдам , нмипрсӣ ки : эй ғами хори ман , чу не

غمت خوردم نمی پرسی که ای غم خوار من چونی

Гарм дар сад бало бинӣ мапурс аз ҳеҷ , саҳласт он

گرم در صد بلا بینی مپرس از هیچ سهلست آن

Чу пурсӣ ин бипурс аз ман ки : бе дидори ман чунӣ ?

چو پرسی این بپرس از من که بی‌دیدار من چونی

Миннати пор ошно будам , аҷаби комсоли худ рӯзӣ

منت پار آشنا بودم، عجب کامسال خود روزی

Нпрсидии зи ман : к-эии ошнои пори ман , чунӣ ?

نپرسیدی ز من کای آشنای پار من چونی

Серум бар остон хеш мебинӣ , нмигўиӣ

سرم بر آستان خویش میبینی نمی گویی

Ки : эй бар остон кам зи хоки хори ман , чунӣ ?

که ای بر آستان کم ز خاک خوار من چونی

Марв бо ҳар бдомўзӣ , битарс аз оҳи дилсӯзӣ

مرو با هر بدآموزی بترس از آه دلسوزی

Бипурс аз Авҳадии рӯзӣ ки эй бемори ман , чунӣ ?

بپرس از اوحدی روزی که ای بیمار من چونی