Рахт гӯям ба зебоӣ , лабат гӯям ба ширинӣ

رخت گویم به زیبایی، لبت گویم به شیرینی

Ҳаромаст ар чунин сӯрат кунад сӯратгарии чинӣ

حرامست ار چنین صورت کند صورتگری چینی

Ба оризи ҳайрати ҳур ва ба қомати ғайрати тӯбо

به عارض حیرت حور و به قامت غیرت طوبی

Ба рухи сармояи меҳр ва ба дили перояи кинӣ

به رخ سرمایهٔ مهر و به دل پیرایهٔ کینی

Туро , эй тарк , агар рӯзӣ бибинад хусрави гардун

ترا، ای ترک، اگر روزی ببیند خسرو گردون

?бирт зону занад , гуяд : ту оғо бош ва ман инӣ

برت زانو زند، گوید: تو آغا باش و من اینی

Сухани гӯйӣ ва мехоҳам ки дардат зон забони чинам

سخن گویی و می‌خواهم که دردت زان زبان چینم

Вале тарсам ки бад гӯйон бигӯяндам : сухани чинӣ

ولی ترسم که بد گویان بگویندم: سخن چینی

Рухам зардасту оҳами сарду лаби хушк аз фироқи ту

رخم زردست و آهم سرد و لب خشک از فراق تو

Нагуфтам ҳоли чашмтар , ки худ чун бигузарӣ бинӣ

نگفتم حال چشم تر، که خود چون بگذری بینی

Туро бо он ғурури ҳасану нозу саркашӣ , ҷоно

ترا با آن غرور حسن و ناز و سرکشی، جانا

Куҷо аз даст бархезад ки по дарвеш биншинӣ ?

کجا از دست برخیزد که پا درویش بنشینی؟

На танҳо бар сари роҳати мусулмон дида медорад

نه تنها بر سر راهت مسلمان دیده میدارد

Ки гуҳи кофар туро бинад ба роҳ ояд з бе динӣ

که گه کافر ترا بیند به راه آید ز بی‌دینی

Агар қади туро шамшод гӯям ҷои он дорӣ

اگر قد ترا شمشاد گویم جای آن داری

Вагар рӯй туро хуршед хонам дар хури инӣ

وگر روی ترا خورشید خوانم در خور اینی

Туро бар Авҳадӣ чун дил насузад чора он донам

ترا بر اوحدی چون دل نسوزد چاره آن دانم

Ки дар ҳиҷри ту мисўзд ба танҳоӣу мискинӣ

که در هجر تو میسوزد به تنهایی و مسکینی