Омад баҳор , хайма бизан бар канори ҷӯй

آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جوی

Бар дӯст кун канори вази душмани канори ҷӯй

بر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی

Май чори фасл айш фазояд , ба май гароӣ

می‌چار فصل عیش فزاید، به می‌گرای

Гули панҷ рӯз беш напояд , ба боғи пўӣ

گل پنج روز بیش نپاید، به باغ پوی

Бустони пар аз бадоеъ сунъаст , лек ҳеҷ

بستان پر از بدایع صنعست، لیک هیچ

Рангяш нест бирхи ёри бадеъи ҷӯй

رنگیش نیست بیرخ یار بدیع جوی

Чун санг ва рӯаст онкӣ нашуд гарми дил ба ишқ

چون سنگ و روست آنکه نشد گرم دل به عشق

Дар аҳди он нигор макун ёди санг ва рӯй

در عهد آن نگار مکن یاد سنگ و روی

Хоҳӣ ки бе такаллуфи чашмаш назар кунӣ

خواهی که بی‌تکلف چشمش نظر کنی

Аз нақши сӯрати дгарони лавҳ дил бишӯй

از نقش صورت دگران لوح دل بشوی

эй бод , буии зулф чу чавгон ӯ биор

ای باد، بوی زلف چو چوگان او بیار

То сар ба мужда дар кафи пояти нуҳум чу гӯй

تا سر به مژده در کف پایت نهم چو گوی

Ҳар дам ба шева дигарам сайд мекунанд

هر دم به شیوهٔ دگرم صید میکنند

Гоҳе ба қанди он лаб ва гоҳе ба банди мӯӣ

گاهی به قند آن لب و گاهی به بند موی

Бо қади он санами зи чаман , сарви гӯ : мбол

با قد آن صنم ز چمن، سرو گو: مبال

Бо рӯй он парӣ , зи замини лолаи гӯ : Марвӣ

با روی آن پری، ز زمین لاله گو: مروی

эй Авҳадӣ , ту хоки сари кӯй дӯст бош

ای اوحدی، تو خاک سر کوی دوست باش

Бошад ки дӯстро гузар уфтад ба хоки кӯй

باشد که دوست را گذر افتد به خاک کوی