Дили сарой хос дошт аз маҷлис омаш магӯӣ

دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگوی

Ҷон чу бо ҷонон нишаст аз пайк ва пайғомаш магӯӣ

جان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی

Мурғи ҷони мо , ки аз бори бадан будаш қафас

مرغ جان ما، که از بار بدن بودش قفس

Бози дасти шоҳи гашт аз дона ва домаш магӯӣ

باز دست شاه گشت از دانه و دامش مگوی

Мо аз он Юсуф ба бодӣ қонеъем , эй боди субҳ

ما از آن یوسف به بادی قانعیم، ای باد صبح

Буии пероҳан чу оварадӣ з андомаш магӯӣ

بوی پیراهن چو آوردی ز اندامش مگوی

эй ки мегӯйӣ : хаёл ӯ тавон дидан ба хоб

ای که میگویی: خیال او توان دیدن به خواب

Мард чун шӯридаи гашт аз хоб ва оромиш магӯӣ

مرد چون شوریده گشت از خواب و آرامش مگوی

Онкӣ рӯй дӯст дид ӯро ба куфру дайн чаҳ кор ?

آنکه روی دوست دید او را به کفر و دین چه کار؟

Вонкаҳи масти ишқи гашт аз куфр ва исломаш магӯӣ

وانکه مست عشق گشت از کفر و اسلامش مگوی

Чанд гӯйӣ : пухтае бояд ки гардад гирд ӯ ?

چند گویی: پخته‌ای باید که گردد گرد او؟

Синаи мо сӯхтаи сет аз пухта ва хомаш магӯӣ

سینهٔ ما سوخته‌ست از پخته و خامش مگوی

Дӯши мигФтӣ : надонистам ки хӯни ман ки рехт ?

دوش میگفتی: ندانستم که خون من که ریخت؟

Онкӣ медоне ҳамонаст , Авҳадӣ , номаш магӯӣ

آنکه می‌دانی همانست، اوحدی، نامش مگوی